- •Spis treści :
- •Typologia tekstów – odniesienie tekstu do rzeczywistości.
- •Pierce’a teoria znaku
- •3.De Saussure’a teoria znaku:
- •4. Co to jest mit? Jakie ma znaczenie w teorii znaku?
- •5. Denotacja - konotacja podaj definicję I przykłady:
- •6. Paradygmat – syntagma – podaj definicję I przykłady:
- •7. Dokonaj analizy I interpretacji elementów znaczących obrazu – na przykładzie okładki, filmu, ( inne przykłady?)
- •9. Metody analizy tekstu medialnego - mise en scene
- •10. Perswazja w tekście medialnym
- •8. Co rozumiemy przez tekst medialny?
- •11. Retoryka w tekście medialnym
- •12. Figury retoryczne – tropy, figury zdań, figury sensu
- •1. Figury retoryczne - definicja
- •3. Trop - definicja
- •13. Co to jest narracja? Narracja w wybranym tekście medialnym.
- •14. Co rozumiemy przez narracje (wielkie narracje, małe narracje)?
- •15. Czas a narracja
- •16. Przestrzeń a obraz I tekst.
- •2. Głębia ostrości
- •4. Plany filmowe
- •17. Agencje prasowe. Instytucje medialne. Media a władza I ideologia.
- •1.Status instytucji nadawczych
- •2.Formy I podmioty kontroli instytucji nadawczych
- •18. Konwergencja mediów
- •19. Co to jest perswazja I manipulacja? Media a polityka
- •10 Technik manipulacyjnych:
- •1. Selekcja faktów, czyli fragmentacja
- •2. Pozorny obiektywizm
- •3. Kreacja faktów
- •4. Zabiegi o charakterze leksykalnym
- •5. Naddatek informacyjny
- •6. Wywoływanie szumu informacyjnego
- •20. Co to jest symbol? Definicja I przykład w tekście medialnym
- •21. Elementy znaczące obrazu omów na przykładzie
- •22. Co to jest komunikacja? Podaj znane Ci teorie komunikacji.
- •23. Komunikacja a teoria systemu społecznego według Parsonsa.
- •24. Rola społeczna – status - instytucja według Parsonsa
- •25. Parsons I Luhmann – definicja kultury
- •26. Luhmann – teoria systemów I definicja komunikacji
- •1. Teoria systemów
- •27. Parsons a Luhmann różnice w definicji komunikacji
- •28. Luhmann – komunikacja a system społeczny
- •1. System społeczny
- •29. Co to jest kontyngencja, podwójna kontyngencja?
- •30. Mowa ciała jako element działania perswazyjnego
- •31. Pismo I druk w komunikacji
- •32. Historia mediów – radio, telewizja, internet.
- •33. Politainment. Edutainment, konwergencja mediów
- •34. Kody kulturowe I ich znaczenie dla mediów
- •35. Co to jest I czym się zajmuje antropologia kulturowa
- •36. Poprawność I prawda w mediach. Media a etyka.
- •10 Etycznych przykazań dla mediów:
12. Figury retoryczne – tropy, figury zdań, figury sensu
1. Figury retoryczne - definicja
Sposoby kształtowania wypowiedzi wyróżnione i sklasyfikowane przez retorykę, poetykę i gramatykę. W sumie naliczono i sklasyfikowano ich około 200. W rzeczywistości jednak ich liczba jest nieograniczona, tak jak nieograniczone są możliwości kreacji językowej.
• figury myśli: taki sposób świadomego, celowego budowania wypowiedzi, który stanowi odstępstwo od najbardziej zwyczajnego, codziennego sposobu mówienia – w celu uwydatnienia pewnych treści; jeśli w figurze myśli zamienimy słowa niczego to nie zmieni w jej wymowie.
• figury kontaktu
apostrofa (napomnienie, nagana, przestroga, groźba, przekleństwo, prośba o pomoc, zachęta, wyrażenie wahań, wyrażanie pragnień, składanie obietnic),
pytanie (retoryczne, rzeczywiste, rozumowanie, dialog pozorny)
• figury emotywne
wykrzyknienie,
parrhesia,
paradokson;
• figury przytoczenia
etopeja,
fictio;
• figury egzemplifikacyjne
antyteza,
explotio,
evidentia,
przykład;
• figury kompozycyjne
sentencja,
slogan,
rekapitulacja,
subnexio,
hysterologia;
2. figury słów/zdań: to ustalone sposoby łączenia wyrazów oraz sposoby zastępowania jednego wyrażenia innym w celu bardziej wyrazistego i skutecznego formułowania myśli; jeśli zmienimy wyraz w figurze słów przestanie ona funkcjonować jako ta sama figura słów, może nawet przestać być figurą słów.
• figury słów gramatyczne: ustalone sposoby łączenia wyrazóww celu bardziej wyrazistego i skutecznego formułowania myśli;
przez dołączenie nowego elementu (anafora, epifora, polisyndeton, powtórzenie jako klamra, powtórzenie, symploke (anafora+epifora), epifraza)
przez odjęcie elementu (asyndeton, zeugma syntaktyczna, elipsa)
przez przestawienie, przegrupowanie (anastrofa, antymetabola, hyperbaton (inwersja - przesunięcie na początek lub na koniec najważniejszego elementu), chiazm, izoklon, paralelizm)
przez celowe zastąpienie jednego elementu innym (anakolut, anapodoton, enallage)
figury słów semantyczne: sposoby zastępowania jednego wyrażenia innym w celu bardziej wyrazistego i skutecznego formułowania myśli;
figury przez przyłączenie (paronomazja, poliptoton, diafora, dilogia, antanaklasis, synonimia, nagromadzenie, enumeracja, klimaks, gradacja, aliteracja, epitheton)
figury przez odłączenie (ekwiwokacja, tmesis)
figury przez sposób uporządkowania (hypallage, kontaminacja, kollokacja, sylecyzm, kalambur, adideacja, goldfish lingo)
figury przez zastąpienie (tropy: hiperbola, ironia, litota, metafora, metonimia, synekdocha)
3. Trop - definicja
• pierwotnie oznaczał przenośne użycie wyrazu (wraz z upływem czasu poszerzano liczbę tropów, więc definicja musiała się również zmienić);
• za słownikiem języka polskiego trop to: wyraz lub wyrażenie użyte w innym znaczeniu lub kontekście niż normalnie, charakterystyczne dla języka poetyckiego lub stylu retorycznego;
Samo wyróżnienie tropów jest dość problematyczne, bo ich liczba zmieniała się w czasie. Na przykład Kwintylian za trop uznawał: alegorię, antonomazję, hiperbolę, hyperoche, ironię, katachrezę, litotę, metaforę, metalepsis, metonimię, onomatopeję, peryfrazę, synekdochę. Późniejsi badacze ograniczyli liczbę tropów i zaliczali go nich tylko takie figury retoryczne jak: (alegoria, antonomazja, hiperbola, ironia, litota, metafora, metonimia, onomatopeja, peryfraza, synekdocha)
Tropy – klasyfikacja: Idąc za ustaleniami niektórych ze współczesnych badaczy za tropy można uznać te figury retoryczne, które dotyczą semantyki.
Na tej podstawie za Jeanem Cohenem wyróżniamy następujące tropy:
hiperbola więcej zamiast mniej
ironia – przeciwność
litota mniej zamiast więcej
metafora podobieństwo
metonimia - przyległość
synekdocha część-całość
