19. Wpływ zamian cen na równowagę konsumenta Efekt dochodowy I substytucyjny (pyt 45)

Efekt substytucyjny – przejście konsumenta na nową krzywą obojętności spowodowany zmianą cen

Efekt dochodowy – przejście konsumenta na inną krzywą obojętności spowodowany zmianą jego dochodu

Ścieżka dochodowa konsumenta – linia łącząca kolejne punkty równowagi powstałe wskutek efektu dochodowego konsumenta

Założenie Hiksa: Dochód konsumenta się nie zmienia, jeżeli jego poziom życia się nie zmienia

Założenie Słuckiego: Dochód konsumenta się nie zmienia, jeżeli dotychczas nabywana przez niego wiązka konsumpcyjna jest mu nadal dostępna.

20. Wpływ zmian dochodu nominalnego na równowagę konsumenta

• Gdy rosną dochody nominalne przy stałych cenach, wzrasta popyt na dobra normalne, a spada na dobra niższego rzędu

• Gdy maleją dochody nominalne przy stałych cenach, to rośnie popyt na dobra niższego rzędu, a spada na dobra normalne

Zwiększenie dochodu powoduje równoległe przesunięcie linii budżetu w prawo. Oddala to punkt równowagi od początku układu współrzędnych, zapewniając tym samym konsumentowi koszyki dóbr o wyższej użyteczności. W przypadku malejącego dochodu jest odwrotnie.

21. Klasyfikacja kosztów

1.Koszty stałe i zmienne - stopień reakcji na zmiany wielkości produkcji.

2.Bezpośrednie i pośrednie – związek z wytwarzanymi produktami (bezpośrednie - materiały, surowce, płace; pośrednie - utrzymanie budynku).

3.Koszty faz zaopatrzenia: fazy produkcji, zbytu i zarządu – wg. Faz działalności

Produkcja podstawowa, pomocnicza, w komórkach obsługi, działań zarządu – wg. Miejsca powstania

4.Koszty kontrolowane, niekontrolowane – ze względu na możliwość kontroli.

5.Koszty amortyzacji majątku trwałego, zużycie usług obcych, - wg. Rodzaju zużytych czynników produkcji

6.Koszty produktu i okresy – zasięg czasowy ponoszonych kosztów

KOSZT PRODUKTU+KOSZT OKRESU=CAŁKOWITY KOSZT

Koszty produktu (techniczny koszt wytworzenia): koszty podstawowe czyli bezpośrednie (materiał bezpośredni i robocizna) i koszty przerobu (robocizna, koszty wydziałowe)

7.Koszt utraconych możliwości, przesadzone - wg. Ekonomicznych charakterystyk kosztów

Przyrostu produkcji, krańcowe, przeciętne.

8.Koszty istotne i nieistotne – z pkt. Widzenia podejmowanie decyzji

22. Koszty stałe I zmienne

Koszty stałe – nakłady, które musi ponosić przedsiębiorca niezależnie od wielkości produkcji. Nawet wówczas, gdy w przedsiębiorstwie nic się nie produkuje, ponosi on takie nakłady jak czynsze, dzierżawa, procenty od kredytów, koszty konserwacji, płace strażników i służb administracyjnych, często pensje pracownicze (w przypadku sztywnego rynku pracy). Koszty stałe trzeba płacić niezależnie od wielkości produkcji, a więc bez względu na to czy się produkuje czy nie.

Koszty stałe stanowią koszty, które nie reagują na zmiany wielkości produkcji, ponieważ zależą na przykład od upływu czasu i bez względu na ilość wytworzonych w danym okresie produktów najczęściej pozostają na niezmienionym poziomie, na przykład: prace pracowników administracji i kierownictwa jednostki, energia ogrzewcza i oświetleniowa, utrzymanie czystości, itp.

Koszty stałe są głównym składnikiem kosztów dla wielu przedsiębiorstw, zwłaszcza dostarczających usługi, m. in. Restauracji, kin, teatrów, hoteli.

W analizie długookresowej nie wyszczególnia się kosztów stałych. Przyjmuje się, że analiza długookresowa to taka, w której nie ma już tych kosztów.

Koszty zmienne – nakłady przedsiębiorcy związane bezpośrednio z produkcją. Ich poziom zależy wprost od rozmiarów produkcji. Tak więc wynoszą zero gdy nic się nie produkuje, a rosną wraz ze zwiększaniem się rozmiarów produkcji.

Kosztami zależnymi od zmian wielkości produkcji są koszty bezpośrednie (surowce, towar, roboczogodziny), wraz z niektórymi wydziałowymi kosztami ruchu, np. energia lub paliwo na cele technologiczne i napędowe.

Koszt zmienny obejmuje więc te wszystkie rodzaje nakładów w przedsiębiorstwie, które nie wchodzą w skład kosztów stałych.

Tak więc koszty całkowite (TC – Total Costs) równają się sumie kosztów stałych (FC – Fixed Costs) i kosztów zmiennych (VC – Variable Costs).

TC = FC + VC