6.Wyjaśnij pojęcia: ekorozwój (rozwój ekologicznie zrównoważony), pojemność środowiskowa.

Ekorozwój(rozwój zrównoważony) rozumiany jest jako trwały oraz zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny umożliwiający godzenie materialnych aspiracji obecnego i przyszłych pokoleń z koniecznością ochrony środowiska i jego zasobów. Środowisko to integralna część procesów rozwojowych.

Pojemność środowiskowa jest to zdolność środowiska do pochłaniania ubocznych skutków działalności człowieka.

7. WYMIEŃ l KRÓTKO OPISZ ZASADY POLITYKI EKOLOGICZNEJ. Zasady polityki ekologicznej: Zasady finansowe: 1, zanieczyszczający płaci (PPP-3xP),2. zanieczyszczający płacą,3.użytkownik płaci, 4,poszkodowany płaci, zasady pozafinansowe: 5,zasado przezorności, 6 zasada pomocniczości, Zanieczyszczający płaci: zasada 3xP, wprowadzę na w 1992 r. Zasada PPP jest to najbardziej znana wskazówka dla polityki środowiskowej. W użyciu znajduje się przynajmniej 2 definicje tej zasady. 1 -W szerszym znaczeniu zanieczyszczający jest odpowiedzialny finansowo za wszelkie szkody które wynikają, z jego działalności bez względu na to czy działalność ta Jest zgodna z prawem czy nie, 2-W węższym znaczeniu zanieczyszczający jest finansowo odpowiedzialny jest za przestrzeganie wszystkich wymagań w zakresie ochrony środowiska jakie są ustanawiane przez odpowiednie władze. Nawet ta skromniejsza interpretacja zasady jest trudna do zastosowania w praktyce. Alternatywna zasada to zasada niedotowania zanieczyszczających. Istnieją jednak uznawane wyjątki od tej zasady. Na ogół akceptuje się sytuację gdy dotuje się zanieczyszczających by mogli sprostać wymaganiom ochrony środowiska. Muszą być jednak spełnione 3 warunki: a, dotacja nie wprowadza znaczących zaburzeń w handlu międzynarodowym i inwestycjach (w społecznie uzasadnionych przypadkach tylko),b, pozbawione dotacji przemysły przeżywałyby poważne trudności, c. dotacja dotyczy wyłącznie dokładnie zdefiniowanego okresu przejściowego i problemów społeczno-gospodarczych. Motywem zasady 3xP nie jest zasada sprawiedliwości ani też odpowiedziatn, ani też nie może być utożsamiana z opodatkowaniem. Chodzi wyłącznie o określenie na jakim etapie produkcji, wymiany i konsumpcji najlepiej jest uwzględnić koszt ingerencji w środowisko. W Polsce funkcjonuje system opłat ekologicznych- koszt ingerencji w środowisko na etapie produkcji dla przedsiębiorstwa. Zanieczyszczający płacą: Stosowana jest wtedy kiedy ścisłe ustalenie odpowiedzialności finansowej danego „truciciela" jest niemożliwe lub niepraktyczne. Truciciele są obciążeni mniej więcej proporcjonalnie do skali wykorzystywania środowiska by gromadzić fundusze publiczne na wsparcie działalności ochronnej. Użytkownik płaci: Użytkownik płaci za korzystanie z pewnego urządzenia i to urządzenie jest zwykle samowystarczalne finansowo i nie jest dotowane np. korzystanie z oczyszczalni ścieków, wysypiska śmieci. Wyjątki - zróżnicowane opłaty za pobieranie wody od osób fizycznych i przedsiębiorstw przemysłowych. Poszkodowany płaci:

W sytuacji gdy poszkodowany dotuje „truciciela" aby zaprzestał zanieczyszczenia środowiska. Zasada przezorności: Jest to ustanowienie minimalnych standardów bezpieczeństwa w przypadku technologii i materiałów z nie do końca poznanym wpływie na środowisko. W Polsce jest nierozwinięty system ubezpieczeń ekologicznych w porównaniu z krajami wysokorozwiniętymi. Zasada pomocniczości: Postulat wywodzący się z uwarunkowań ekonomicznych i społecznych. Jest to zasada decentralizacji, czyli narzędzia polityki ekonomicznej powinny być określone przez najniższy szczebel decyzyjny odpowiedni dla danego problemu.