13. Pojęcie strat ekologicznych I iCh klasyfikacja ze względu na zakres I charakter oddziaływania.

Występowanie zanieczyszczeń i degradacji środowiska jest przyczyną strat gospodarczych - straty wymierne-wyrażone w pieniądzu, 2-społecznych- niemierzalnych i trudno mierzalnych związanych z warunkami pracy i wypoczynku. Straty ekologiczne: Strata gospodarcza jest to społecznie zbędne zużycie czynników wytwórczych w wyniku nieracjonalnego gospodarowania, w tym ubytek środków rzeczowych oraz zmniejszenie zasobów i walorów środowiska nie dających efektu gospodarczego. W ujęciu makroekonom, wyróżnia się: -straty bezpośrednie w postaci ubytków zasobów naturalnych, -pośrednie wyrażone w dodatkowych nakładach na walkę ze skażeniem środowiska. W ujęciu mikroekonom: -straty pośrednie to dodatkowe nakłady na redukcję skutków zanieczyszczeń stanowiące element kosztów własnych. Ze względu ma zakres i charakter ekonomiczny straty powstała w wyniku działalności gospodarczej można podzielić na: 1.straty wynikające z pogorszenia zdrowia ludności (renty, zasiłki chorobowe)-wymierne straty, 2. straty biologiczne powstałe w środowisku przyrodniczym (niewymierne straty, przyrost drzewostanu na obszarze Śląska jest 50% mniejszy niż w innych rejonach kraju), 3. straty wynikające z ubytku wsadu materiałowego na skutek emisji do otoczenia (technologie odpadowe, na świecie nie udało się wytworzyć technologii bezodpadowych), 4. straty wynikające z korzystania ze skażonych elementów środowiska oraz z deficytu zasobów naturalnych, 5. straty w majątku trwałym na skutek oddziaływania zanieczyszczeń (spowodowane korozją, skraca użytkowanie urządzeń, metali, przyspieszona jest amortyzacja budynków na Śląsku o około 20%), 6. straty niewymierne społeczne (zeszpecenie krajobrazu).

15. Metody wyceny strat ekologicznych. Wymień l krótko opisz.

Metody wyceny strat ekologicznych. Z punktu widzenia ekonomicznego wycena strat ekologicznych ma duże znaczenie. 1. Metoda obliczeń bezpośrednich- polega na wycenie strat wyrażonych w jednostkach naturalnych. Określa się źródła, czas wymiany i porównuje się ze stanem bazowym. Stosuje się ją w wycenie strat gospodarczych spowodowanych; -korozją maszyn i urządzeń, -utratą surowców i materiałów, -zmniejszenie produkcji, - strat typu społecznego np. absencja chorobowa, koszty utrzymania czystości, straty w lasach, 2. Metody pośrednie: a) restrukcyjna/** restytucyjna (szacunkowa): wychodzi z założenia ze straty spowodowane zanieczyszczeniem środowiska są równe nakładom, jakie należy ponieść na likwidację tych strat i przywrócenie równowagi środowiska. Wady metody: -oderwanie szacunku od strat rzeczywistych i zawyżanie ocen, -metoda szacunkowa pośrednia, -nie zawsze jest możliwa, ponieważ są straty niemożliwe do naprawienia. b)metoda substytucyjna; stosowana wtedy, gdy nastąpiła utrata określonego elementu środowiska. Miernikiem strat są koszty pozyskania utraconego elementu w innym miejscu lub koszty budowy i eksploatacji urządzeń mogących spełniać identyczne funkcje, c) metoda wskaźnikowa: polega na wykorzystaniu wskaźników jednostkowych opracowanych w toku doświadczeń i badań empirycznych. Najczęściej stosowane są 2 rodzaje uogólnień: -obliczanie średniego wzrostu wysokości badanych start w relacji do wzrostu zanieczyszczeń, -określenie strat ogólnych w skali kraju, których wielkość Jednostkowa (na Jednostkę powierzchni) stanowi podstawę do obliczeń szczegółowych na wybranych obszarach.