- •Zarządzanie strategiczne
- •Warszawa 2009
- •1. Zarządzanie strategiczne
- •1.1. Definicje z.S.
- •1.2. Szczególne zadania z.S.
- •1.3. Funkcje z.S.
- •1.4. Zasady z.S.
- •1.5. Model McKinsey’a Przedsiębiorstwo jako organizacja Model McKinsey’a - „7 s”
- •1.6. Planowanie strategiczne
- •3.1. Definicje s.
- •4. Misja, wizja, cele I zadania przedsiębiorstwa
- •4.3. Wizja strategiczna
- •5. Zakres I wykorzystanie analizy strategicznej Diagnoza organizacji22
- •5.1. Otoczenie przedsiębiorstwa23
- •5.2. Makrootoczenie (otoczenie globalne)24
- •Obszary globalizacji
- •5.2.1. Metody analizy makrootoczenia Metody scenariuszowe
- •Metody heurystyczne
- •Burza mózgów
- •Burza pytań
- •5.3. Mikrootoczenie (otoczenie konkurencyjne)
- •5.3.1. Analizy otoczenia konkurencyjnego Analiza pięciu sił konkurencyjnych m.E. Portera
- •Jakie są bariery wejścia do sektora?
- •Kształtowanie się konkurencji w sektorze
- •Model konkurencji m.Portera
- •Mapy grup strategicznych
- •Integracja pionowa
- •5.4. Potencjał strategiczny
- •Łańcuch wartości
- •5.5. Metody portfelowe
- •Macierz McKinseya
- •5.6. Analiza swot
- •6. Formułowanie s.
- •6.1. Strategie organizacji
- •6.2. Strategie konkurencji - Krzywa „u" m. Portera
Burza pytań
Jest ona wariantem burzy mózgów. Polega na zastosowaniu identycznych reguł jak w burzy mózgów, ale w innym celu. Tutaj celem jest generowanie pytań i wątpliwości na wybrany temat.
Kruszenie pomysłów (odwrotna burza mózgów)
Istota kruszenia jest zniszczenie dotychczasowych wyobrażeń na temat rzeczywistości, czy tez jej fragmentu, w myśl zasady, że aby coś stworzyć, trzeba najpierw zburzyć (na papierze) obecny porządek rzeczy.
Techniki kreatywnego myślenia wiążą się nierozerwalnie z wykorzystaniem twórczego potencjału grupy. Aby byty one skuteczne, grupa nie może stwarzać przeszkód dla myślenia twórczego przez rywalizacje wewnątrz grupy czy onieśmielenie uczestników. Grupa, która chce stosować twórcze techniki myślenia, powinna umieć:
wytworzyć klimat emocjonalny,
porozumiewać się we właściwy sposób,
posiadać jasno, wyraźnie sprecyzowany cel.
5.3. Mikrootoczenie (otoczenie konkurencyjne)
Określane także mianem przemysłowego lub sektorowego, jest dla przedsiębiorstwa łatwiejsze do zidentyfikowania i obserwacji. W skład otoczenia konkurencyjnego wchodzą wszystkie podmioty gospodarcze, które mają z przedsiębiorstwem powiązania kooperacyjne lub konkurencyjne. Najważniejszymi składnikami otoczenia konkurencyjnego są dostawcy, nabywcy, istniejący i potencjalni konkurenci.
Cechą otoczenia konkurencyjnego jest to, że między jego elementami a przedsiębiorstwem zachodzi sprzężenie zwrotne: podmioty otoczenia konkurencyjnego oddziałują na przedsiębiorstwo, ale też przedsiębiorstwo ma możliwość aktywnego reagowania na te bodźce. Wzajemne stosunki mają zatem charakter gry ekonomicznej, mogą być przez kierownictwo firmy nie tylko badane i obserwowane, ale także kształtowane.25
Charakterystyka otoczenia konkurencyjnego
Liczba konkurentów w sektorze / na rynku
Struktura udziałów w rynku
Rodzaje grup strategicznych
Atrakcyjności sektora
Wiek sektora
Wysokość barier wejścia:
ekonomika skali
wymogi kapitałowe i technologiczne
dostęp do kanałów dystrybucji
formalne uwarunkowania działania w sektorze.
Nowe produkty i wyroby substytucyjne.
Warto wiedzieć, że : możliwość oddziaływania przedsiębiorstwa na otoczenie konkurencyjne jest zróżnicowane, możliwość kształtowania stosunków z otoczeniem przemysłowym zależy od pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa.26
Sektor – grupa przedsiębiorstw wytwarzających produkty, które prawie mogą się zastępować, współzawodniczyć.
Każda definicja sektora jest w istocie sprawą wyboru, gdzie wyznaczyć granicę między dobrami substytutami, a istniejącymi konkurentami; między istniejącymi firmami, a nowo wchodzącymi; między istniejącymi firmami, a dostawcami i odbiorcami.
Jest to gł. charakterystyka konkurencji opracowana przez Portera.
Trzeba dostrzec ogólne źródła konkurencji, ich rozmiarów i ocenienie ich relatywnego wpływu.
Zdefiniowanie granic sektora jest potrzebne dla przeprowadzenia analizy strukturalnej sektora, co pozwala na określenie gł. cech sektora.27
Strategiczna analiza sektora jest istotna w aspekcie określenia wartości sektora. Mówi ona czy opłaca się wejść do sektora, a dla tych co w nim działają wskazuje na celowość pozostania/opuszczenia tego sektora. Chodzi tu o wartość rynkową a nie o wartość majątku. Sektor o niskiej wartości – to sektor przemysłu okrętowego obecnie, mimo że dysponuje dużymi środkami trwałymi.
Strategiczna analiza sektora obejmuje:
Tło sektora – analiza odpowiada na pytanie: Czym jest dany sektor? Jakie są tendencje w sektorze i na rynku? Jakie występują regulacje prawne? Jaka jest polityka państwa wobec sektora?
Popyt i rynki – analiza odpowiada na pytanie: Jakie sektor obsługuje rynki? Jakie są wymagania tych rynków i uwarunkowania? Jakie są cechy wyrobu (wartość użytkowa) wg klientów? Jaka jest reputacja przedsiębiorstw, ich tożsamość oraz kultura wg klientów?
Koszty i podaż – Co wywiera gł. wpływ na kształtowanie kosztów w sektorze? Jaki jest ogólny potencjał wytwórczy sektora? Jaka jest struktura rodzajowa wytwarzanych produktów przez firmy wchodzące do tego sektora? Oraz wskazuje firmy, które tworzą w sektorze wartość dodaną?
Wyróżniające zdolności – dokonywana jest ocena tych zdolności w sektorze jak też dysponowanych przez przedsiębiorstwo zasobów strategicznych.
Przewagę konkurencyjną – Mówi o tym jak przekształca się wyróżniające zdolności w przewagę konkurencyjną? Czy ta przewaga przedsiębiorstwa w sektorze jest trwała? Czy przedsiębiorstwa wykorzystują tą przewagę dla wytwarzania wartości dodanej?
Na podstawie analizy sektora przeprowadzane są prace dotyczące prognozowania sektora. Chodzi o określenie przewidywanej przyszłości sektora. Analiza sektora jak tez prognozy sektora, służą organizacjom znajdującym się w tym sektorze w budowaniu strategii zapewniającej utrzymanie przewagi konkurencyjnej w przyszłości (bliższej czy dalszej).
Analiza konkurencji pozwala ocenić czy występujące tendencje zapewniają występowanie wykształconej równowagi w sektorze, czy też występujące zagrożenia, które mają zburzyć tą równowagę.28
