- •3 Прыцемкаў — целы дзявочыя нашы, Косы — з сівых туманоў, Вочы мы маем ад зорак, мы скажам Ўсё, што было і што збудзецца зноў. Першая беражніца
- •Беражніцы прыводзяць з лесу Алёну. Вочы ў яе заплюшчаны. ' Беражніцы пачынаюць расчэсваць ёй валасы.
- •Сцэна другая
- •I я цябе люблю, Алёна. Усё ж скажы, Хто замак збудаваў ў тваім дзявочым сэрцы?
- •3 Дружынаю?
- •Сцэна трэцяя
- •Сцэна чацвёртая
- •Не. Пачуць зусім не здольны Нічога я. Пакуль гаворыш ты.
- •Зноў спяваюць! Ты чуеш, прынц?
- •Сцэна пятая
- •Сцэна шостая
- •Люцень! Люцень. Слухаю князя!
- •I пешкі цераз поле напрасткі, а дроцікі, мячы, нажы і коп'і, Як голы лес, паўстаў здалёк сцяной, I коні засталіся за спіной. Люцень
- •Сцэна восьмая
- •3 Чароўнаю Ядвігаю ў дадатак.
- •3 Крэва.
- •I верны твой Кудаш мячом забіты
- •3 Полацкага княства. Наш князь маіх бацькоў вам падарыў. Княгіня Анна
- •Сцэна другая
- •Сцэна трэцяя
- •Сцэна чацвёртая
- •3 Кім каля замка варта размаўляе?
- •Сцэна пятая
- •I вочы апусці, каб не аслепнуць! Ваявода
- •I скажаш мне дакладна? Люцень
- •Сцэна сёмая
- •З'яўляецца Ягайла.
- •I няхай,
- •I нехта іншы ўвойдзе да цябе, 1
- •Сцэна восьмая
- •Сцэна дзевятая
Сцэна восьмая
Вільня. Двор замка. Р а т н і к і балююць. Уваходзяць В і т а ў т
і Ягайла.
В і та ў т
Павер, мне ўсё адно, хто з нас вялікі князь, Было б адно: мір у Вялікім княстве I моц яго. Кпб жыў наш родны край, Квітнеў і рос для будучых нашчадкаў.
Ягайла
П'ю за тваё здароўе, добры брат!
Хай шмат мы для Айчыны нашай здзейснім.
П'юць.
В ітаўт
Ганцы не прыбылі яшчэ з-пад Крэва?
Ягайла
Няма яшчэ. Павінны б прыскакаць, Ці мо ўжо недзе ў Кейстута гуляюць?
Уваходзіць В а я в о д а.
В а я в о д а
Вялікі князь! Тут польскія паслы.
Ягайла
Каго з князёў вялікіх яны хочуць? Мяне ці Вітаўта?
В а я в о д а
Сказалі, што цябе.
В і т а ў т
Твой абавязак княствам кіраваць, А я пайду з дружынай баляваць.
(Выходзіць.)
Уваходзяць Алясніцкі і паслы.
Алясніцкі. Каралеўскі сойм Польшчы вітае вялікага князя Ягайлу! Хай Пан Бог не пазбаўляе ласкі тваё княства.
Ягайла. Дзякую. Чаму ваша прывітанне толькі ад кара- леўскага Сойма? Хіба кароль не вітае Вялікае княства Літоў- скае?
Алясніцкі. Спадзяюся, што ён моліцца за яго, уклен- чыўшы перад самім Панам Богам.
Ягайла. Кароль Людвік памёр?!
Алясніцкі. Тры дні, як мы сіроты. Каралеўскі сойм упаўнаважыў нас зрабіць вялікаму князю прапанову.
Ягайла. Я слухаю.
Алясніцкі. Калі вялікі князь Ягайла прымае нашу веру...
Ягайла. Каб я... дый стаў католікам? Вось гэта прапанова!
Алясніцкі. Хай вялікі князь даслухае. Прыняўшы ката- ліцызм, вялікі князь Уладзіслаў...
Ягайла. Хто такі Уладзіслаў?
Алясніцкі. Гэта імя ў новым хрышчэнні вялікага князя Ягайлы. Прыняўшы новую веру, князь Уладзіслаў бярэ шлюб з дачкой караля Людвіка.
Я г а й л а. Я і так вялікі князь. Навошта мне яшчэ рабіцца прынцам?
Алясніцкі. Хай вялікі князь дазволіць мне скончыць. Польскім прынцам вялікі князь, на жаль, не зможа стаць. Кароль перад смерцю перадаў карону адной з дачок. Польшча мае каралеву, а той, хто стане мужам каралевы...
Ягайла. Кароль... I якая ж з дачок носіць карону? Марыля?
Алясніцкі. Ядвіга.
Ягайла. Малодшая?! Ядвіга?!
А л я с н і ц к і
Так. Яна.
Ягайла
Нябёсаў залатых чароўнае стварэнне! Я згодны! Тут уладу перадаць Мне давядзецца брату або дзядзьку?
Алясніцкі
Як перадаць уладу? Князь, ты што? Жаніх заўжды павінен быць з палацам.
Ну а нявеста мае свой пасаг.
Пасаг Ядвігі — Польская Карона,
А твой пасаг: Літва, Жамойць і Русь.
Як-небудзь тут з братамі разбярыся,
Мы ж адступнога жаніхам дамо.
A іх у каралевы... ой, багата!
Літва патрэбна Польшчы. Польшча — ёй.
Табе ж патрэбны Польшча і Літва
3 Чароўнаю Ядвігаю ў дадатак.
Прымай рашэнне зараз, бо чакаць
Не мае часу наша каралева.
Вільгельм, аўстрыйскі прынц, стаіць пасля цябе.
Ягайла
Калі у Кракаў мне патрэбна ехаць?
Алясніцкі. Чым хутчэй, тым лепш. Там з нецярпеннем чакаюць жаніха Польскай Кароны. Прымі ад сваіх будучых пад- даных гэтыя сціплыя дарункі. Залаты пярсцёнак і залаты палаш.
Паслы з паклонам иадносяць дарункі Ягайлу.Ягайла здымае з шыі амулет.
Ягайла. Перадайце польскай каралеве.
Алясніцкі. Што гэта?
Ягайла. Зуб сівога пушчанскага зубра. Хай павесіць на шыю і не здымае нават у лазні.
Алясніцкі. Каралева будзе надзвычай рада.
Ягайла. Зубра здабыў мой прадзед. Гэты зуб ратуе ад хвароб, адганяе нячысцікаў...
Алясніцкі.О, літасцівы Божа!
Ягайла. ...Адводзіць пошасць і праклёны... Скажыце ча- роўнай Ядвісі, што я гатовы кінуць да яе ног і княства, і ўвесь свет, а аддаю пакуль самае дарагое, што маю. Вас адвядуць у лепшыя пакоі...
Алясніцкі. Удзячны мы табе, вялікі князь, але тваю згоду чакае ўся Польшча, і мы павінны прывезці яе найхутчэй. Няхай жыве Вялікае княства Літоўскае!
Ягайла
Няхай жыве Польшча!
Паслы кланяюцца і выходзяць.
Я пазаўчора віцебскім быў вязнем, А ўчора мог загінуць ад мяча. I раптам сёння я жаніх Ядвігі, А заўтра ў Польшчы уладар-кароль... Я ведаю, што зоркі мне спрыяюць I ўсе мяне навалы абмінуць.
Уваходзіць В а я в о д а.
В а я в о д а. Вялікі князь! Аднекуль з'явіўся паранены ратнік. Нож у грудзях тырчыць, дастаць не дае, шукае Вітаўта...
Лучнік і ратнікі прыводзяць скрываўленага А м у л і ч а.
А м у л і ч. Вялікі князь! Скажы, дзе Вітаўт... Я даскакаўжы- вым яго пабачыць... Ягайла
Адкуль ты?
А м у л і ч
