- •1 Прадмет и задачы курса «Метадалогiя гiсторыi»
- •2. Антычная гiстарыяграфiя.
- •3.Гістарыяграфія Сярэднявечча.
- •4.Гістарыяграфія новага часу і эпохі Асветніцтва.
- •5. Гістарыясофія э.Канта і ф.Гегеля
- •7. Неаканціянства, аксіялагічны метад.
- •8. «Філасофія жыцця»
- •9. Марксісцка-ленінская метадалогія гісторыі.
- •10. Школа «Аналаў»
- •11.Сучасныя метадалагічныя канцэпцыі гістарычнага даследавання.
- •12.Фармацыйны падыход у гістарычнай навуцы.
- •13.Цывілізацыйны падыход у гістарычнай навуцы.
- •14. Фармацыйны і цывілізацыйны падыходы: праблема суадносін.
- •15. Прадмет гістарычнай навукі.
- •16.Класіфікацыя навук. Месца гістарычнай навукі ў сістэме грамадска-гуманітарных ведаў.
- •17. Спецыфіка гістарычнага пазнання.
- •18.Суб'ектна-аб'ектныя адносіны ў гістарычнай навуцы.
- •19. Гісторыя і сучаснасць.
- •20. Гістарычная навука і палітыка-ідэалагічная практыка.
- •21.Сацыяльныя функцыі гістарычнай навукі.
- •22. Функцыя сацыяльнай памяці.
- •23.Навукова-пазнавальная функцыя.
- •24.Выхаваўчая функцыя.
- •25.Палітыка-ідэалагічная функцыя.
- •26. Гістарычная крыніца.
- •27.Гістарычны факт.
- •28. Эмпірычны і тэарэтычны ўзроўні пазнання ў гістарычным даследаванні.
- •29. Катэгорыі гістарычнай навукі і іх прырода.
- •30. Апісанне ў гістарычнай навуцы.
- •31.Прынцыпы гістарычнага пазнання: агульная характэрыстыка.
- •32.Прынцып гістарызму.
- •33. Прынцып аб'ектыўнасці.
- •34. Каштоўнасны падыход ў гісторыі.
- •35. Прынцып сістэмнага падыходу.
- •36. Агульналагічныя і агульнанавуковыя метады ў гістарычным даследаванні.
- •37. Гістарычны і лагічны метады.
- •38. Спецыяльныя гістарычныя метады.
- •39.Колькасныя(матэматыка-статыстычныя) метады.
- •40.Метады псіхагісторыі.
- •41.Герменеўтыка і лінгвістыка.
- •42. Семіотыка.
37. Гістарычны і лагічны метады.
Гістарычны метад - спосаб даследавання , пры якім вывучаецца з'яўленне , станаўленне і развіццё аб'екта ; лагічны метад - спосаб прайгравання развіваецца аб'екта ў яго істотных заканамернасцях і сувязях. Адносная самастойнасць лагічнага адлюстравання доследнай рэчаіснасці выяўляецца ў тым , што пры гэтым метадзе свядома фармулюецца прадмет даследавання , выкарыстоўваецца выпрацаваны папярэдне паняційны апарат , а таксама фармулююцца мэты і задачы даследавання. Паколькі прадмет лагічнага аналізу , яго мэты і задачы могуць быць рознымі , пастолькі магчымая інварыянтнай спасціжэння доследнага « гістарычнага » . Напрыклад , адна справа даследаванне таварна -грашовых адносін рынкавай гаспадаркі . І зусім іншая справа , калі мы даследуем станаўленне і развіццё вытворчых адносін у сувязі з удасканаленнем матэрыяльных вытворчых сіл грамадства . Зразумела , што у гэтых выпадках мы маем розную логіку доследнага намі гістарычнага працэсу. Метад адзінства гістарычнага і лагічнага . У матэрыялістычнай дыялектыцы прызнаецца адзінства гістарычнага і лагічнага метадаў. Гістарычны працэс як аб'ектыўны працэс першасны , лагічнае ж выступае толькі як адлюстраванне ў свядомасці паўтаральных , істотных сувязяў паміж падзеямі і фактамі рэальнай рэчаіснасці. Лагічны і гістарычны метады адлюстроўваюць адно і тое ж, з той толькі розніцай , што лагічны метад вызвалены ад канкрэтных гістарычных падзей і выпадковасцяў , ён накіраваны на прайграванне сутнасці развіцця аб'екта. Гістарычны жа метад даследавання можна прадставіць як той жа лагічны метад толькі ў гістарычнай форме. Логіка развіцця прадмета тут прадстаўлена як чаргаванне гістарычных падзей .
38. Спецыяльныя гістарычныя метады.
Сродкам пазнавальнай дзейнасці з’яўляюцца метады.
Метад – гэта сукупнасць прыёмаў і аперацый, што рэгулююць дзейнасць даследчыка і забяспечваюць вырашэнне даследчыцкай задачы.
Да спецыяльна-гістарычных метадаў можна аднесці:
· метад класавага падыходу. Трактуе гістарычны працэс праз прызму наяўнасці розных класаў. Як развіццё класавага метаду – марксісцкі падыход, які прапагандаваў наяўнасць класавай барацбы;
· гісторыка-генетычны метад дазваляе вывучаць з’явы ў працэсе іх развіцця, ад зараджэння да гібелі ці сучаснага стану;
· гісторыка-параўнальны ці кампаратыўны метад дазваляе параўноўваць гістарычныя аб’екты ў прасторы і часе, выяўляць падабенствы і адрозненні паміж імі;
· гісторыка-тыпалагічны дазваляе выяўляць агульныя рысы ў прасторавых групах гістарычных падзей і з’яў і вылучаць аднародныя стадыі ў іх развіцці;
· гісторыка-сістэмны метад дазваляе праводзіць паглыблены аналіз сацыяльна-гістарычных сістэм і раскрываць ўнутраныя механізмы іх функцыянавання;
· дыяхранічны метад дазваляе даследчыку будаваць у часе разнастайныя па прыродзе гістарычныя працэсы;
· рэтраспектыўны метад дазваляе праводзіць паслядоўнае пранікненне ў гістарычнае мінулае з мэтай выяўлення прычыны дадзенай падзеі.
Існуюць і іншыя метады – храналагічны або метад перыядызацыі, параўнальна-гістарычны або метад гістарычных паралеляў, метад гістарычнага мадэлявання і г.д.
