- •Jak korzystać z książki?
- •Rozdział I klasyczny rachunek zdań.
- •1.1. Schematy zdań.
- •1.1.1. Łyk teorii.
- •1.1.2. Praktyka: budowaNie schematÓw zdań języka naturalnego.
- •1.1.3. Utrudnienia I pułapki.
- •W arto zapamiętać!
- •1.1.4. Często zadawane pytania.
- •1.2.1. Łyk teorii.
- •Koniunkcja
- •Alternatywa
- •1.2. Tabelki zero-jedynkowe I ich zastosowanie.
- •Implikacja
- •Równoważność
- •1.2.2. Praktyka: zastosowanie tabelek.
- •1.3. Tautologie I kontrtautologie.
- •1 .3.1. Łyk teorii.
- •1.3.2. Praktyka: sprawdzanie statusu formuł.
- •1.4. Skrócona metoda zerojedynkowa.
- •1 .4.1. Łyk teorii.
- •Ogólna idea metody skróconej.
- •1.4.2. Praktyka: wykorzystanie metody skróconej.
- •1.4.3. Utrudnienia I pułapki.
- •Dwie możliwości od samego początku.
- •1.4.4. Kontrtautologie.
- •1 .4.5. Często zadawane pytania.
- •1.5. Prawda logiczna I zdania wewnętrznie sprzeczne.
- •1 .5.1. Łyk teorii.
- •1.5.2. Praktyka: sprawdzanie, czy zdanie jest prawdą logiczną lub fałszem logicznym.
- •1.6. Wynikanie logiczne.
- •1 .6.1. Łyk teorii.
- •1.6.2. Praktyka: sprawdzanie, czy z jednego zdania wynika drugie.
- •1.6.3. Wykorzystanie pojęcia tautologii.
- •1.7. Wnioskowania.
- •1 .7.1. Łyk teorii.
- •1.7.2. Praktyka: sprawdzanie poprawności wnioskowań.
- •1.7.3. Wykorzystanie pojęcia tautologii.
- •1 .7.4. Często zadawane pytania. Czym wnioskowanie różni się od wynikania?
- •Rozdział II sylogistyka.
- •2.1. Schematy zdań.
- •2.1.1. Łyk teorii.
- •2.1.2. Praktyka: zapisywanie schematów zdań.
- •2.1.3. Utrudnienia I pułapki.
- •2.1.4. Często zadawanie pytania.
- •2.2. Sprawdzanie poprawności sylogizmów metodą diagramów venna.
- •2.2.1. Łyk teorii.
- •2.2.2. Praktyka: zastosowanie diagramów venna.
- •2.2.3. Utrudnienia I pułapki.
- •2 .2.4. Często zadawane pytania.
- •2.3. Sprawdzanie poprawności sylogizmów przy pomocy metody 5 reguł.
- •2.3.1. Łyk teorii.
- •2.3.2. Praktyka: zastosowani metody 5 reguł.
- •2.4. Kwadrat logiczny.
- •2 .4.1. Łyk teorii.
- •2.4.2. Praktyka: wykorzystanie kwadratu logicznego.
- •2.5. Inne prawa wnioskowania bezpośredniego.
- •2.5.1. Łyk teorii.
- •2.5.2. Praktyka: zastosowanie praw wnioskowania bezpośredniego.
- •Klasyczny rachunek predykatów.
- •3.1. Schematy zdań.
- •I znowu „tylko”...
- •3.3. Tautologie I kontrtautologie.
- •3.4. Reguły w rachunku predykatów.
- •3.4.2. Praktyka: wykazywanie zawodności reguł.
- •Słowniczek
- •Rozdział IV nazwy I definicje.
- •4.1. Nazwy I ich rodzaje.
- •4.1.1. Łyk teorii.
- •1. Podział ze względu na ilość desygnatów.
- •2. Podział ze względu na sposób istnienia desygnatów.
- •3. Podział ze względu na sposób wskazywania desygnatów.
- •4. Podział ze względu na jednoznaczność (ostrość) zakresu.
- •4.1.2. Praktyka: Klasyfikowanie nazw.
- •4 .1.3. Utrudnienia I pułapki.
- •4.2. Stosunki między nazwami.
- •4.2.1. Łyk teorii.
- •4.2.2. Praktyka: Sprawdzanie zależności między nazwami.
- •4.2.3. Praktyka: zastosowanie diagramów venna.
- •4.2.4. Praktyka: Dobieranie innych nazw do nazwy podanej.
- •4.3. Definicje.
- •4.3.1. Łyk teorii.
- •4.3.2. Praktyka: Badanie poprawności definicji sprawozdawczych.
- •4.3.3. Utrudnienia I pułapki.
- •Rozdział V zbiory.
- •5.1. Podstawowe wiadomości o zbiorach.
- •5.1.1. Łyk teorii.
- •5.2. Stosunki między zbiorami.
- •5.2.1. Łyk teorii.
- •Identyczność.
- •Inkluzja (zawieranie się zbiorów).
- •5.2.2. Praktyka: określanie zależności między zbiorami.
- •5.2.3. Utrudnienia I pułapki.
- •5.3. Działania na zbiorach.
- •5.3.1. Łyk teorii.
- •Iloczyn.
- •5.3.2. Praktyka: wykonywanie działań na zbiorach.
- •5.4. Prawa rachunku zbiorów typu bezzałożeniowego.
- •5.4.1. Łyk teorii.
- •5.4.2. Praktyka: wykrywanie praw rachunku zbiorów przy pomocy rachunku zdań.
- •5.5 Założeniowe prawa rachunku zbiorów.
- •5 .5.1. Łyk teorii.
- •5.5.2. Praktyka: sprawdzanie praw teorii zbiorów przy pomocy diagramów venna.
- •5 .5.3. Utrudnienia I pułapki.
- •Rozdział VI relacje.
- •6.1. Co to jest relacja.
- •Iloczyn kartezjański.
- •6.2. Dziedziny I pole relacji.
- •6.2.1. Łyk teorii.
- •6.2.2. Praktyka: określanie dziedzin I pola relacji.
- •6.3. Własności formalne relacji.
- •6.3.1. Łyk teorii.
- •6.4. Działania na relacjach.
- •6.5. Zależności między relacjami.
- •6.5.3. Praktyka: dobieranie relacji będących w różnych stosunkach do podanej.
2.4.2. Praktyka: wykorzystanie kwadratu logicznego.
Zadania związane z kwadratem logicznym polegają zwykle na tym, że na podstawie prawdziwości lub fałszywości podanego zdania kategorycznego, należy określić wartość logiczną pozostałych zdań, w których występują te same terminy S oraz P.
Przykład:
Prawdziwe jest zdanie: Każdy struś jest ptakiem.
Co można powiedzieć na podstawie kwadratu logicznego o innych zdaniach kategorycznych mających ten sam podmiot i orzecznik?
Aby rozwiązać to zadanie, musimy sprawdzić, co wynika z prawdziwości zdania typu SaP, a więc, w praktyce, poszukać wzorów rozpoczynających się od SaP. Wzór 1) mówi, że prawdziwe musi być również zdania podporządkowane SaP, czyli SiP – niektóre strusie są ptakami (lub lepiej: istnieją strusie będące ptakami). Wzór 3) stwierdza, że fałszywe musi być zdanie przeciwne do SaP, a więc SeP – żaden struś nie jest ptakiem. Wzór 7) stanowi, że fałszywe musi być zdanie sprzeczne z SeP, czyli SoP – niektóre strusie nie są ptakami.
▲
Przykład:
Fałszywe jest zdanie: Niektórzy goście dotrwali do końca imprezy.
Sprawdzimy wartość logiczną pozostałych zdań kategorycznych o tym samym podmiocie i orzeczniku.
Szukamy wzorów, które mówią, co wynika z fałszywości zdania SiP. Zgodnie ze wzorem 5) widzimy, że prawdziwe musi być zdanie SoP – niektórzy goście nie dotrwali do końca imprezy (lub lepiej: istnieją goście, którzy nie dotrwali do końca imprezy). Wzór 14) stwierdza natomiast, że prawdziwe musi być zdanie sprzeczne z SiP, czyli SeP – żaden z gości nie dotrwał do końca imprezy.
Nie mamy więcej wzorów zaczynających się od ~ (SiP). Jednakże mamy kolejne dane: dowiedzieliśmy się przed chwilą, że prawdziwe są zdania SoP i SeP. Musimy więc sprawdzić, czy z tych faktów nie da się jeszcze czegoś wywnioskować. Wzór 2) stwierdza coś, co już wiemy – że prawdziwe jest SoP. Natomiast wzory 4) i 9) dają nam nową informację: fałszywe jest zdanie SaP – każdy gość dotrwał do końca imprezy.
▲
Przykład:
Fałszywe jest zdanie: Każdy polityk jest uczciwy.
Co można powiedzieć na podstawie kwadratu logicznego o innych zdaniach kategorycznych z tymi samymi terminami S oraz P?
Szukamy wzorów, które mówią, co wynika z fałszywości zdania SaP, czyli tych, które zaczynają się od ~ (SaP). Znajdujemy tylko jeden taki wzór – 8). A zatem możemy stwierdzić, że prawdziwe jest zdanie SoP, czyli niektórzy politycy nie są uczciwi. Więcej z fałszywości zdania SaP nie da się wywnioskować. Szukamy więc, czy może czegoś więcej dowiemy się na podstawie informacji o prawdziwości SoP. Wzór 9) stwierdza to, co już wiemy, że fałszywe jest SaP. Widzimy więc, że na podstawie kwadratu logicznego nie jesteśmy zatem w stanie w żaden sposób określić wartości logicznej zdań SiP oraz SeP, czyli: niektórzy politycy są uczciwi oraz żaden polityk nie jest uczciwy. Możemy co najwyżej stwierdzić, że, ponieważ są to zdania sprzeczne, mają one różne wartości logiczne; które jest jednak prawdziwe, a które fałszywe, tego z kwadratu logicznego się nie dowiemy.
▲
Przykład:
Prawdziwe jest zdanie: Niektórzy złodzieje nie są politykami.
Sprawdzimy, co możemy powiedzieć na podstawie kwadratu logicznego o innych zdaniach kategorycznych z tym samym podmiotem i orzecznikiem.
Znajdujemy tylko jeden wzór zaczynający się od SoP. Wzór 9) stwierdza, że fałszywe musi być zdanie sprzeczne z SoP, czyli SaP – każdy złodziej jest politykiem.
O pozostałych zdaniach, czyli SiP oraz SeP, nic nie możemy powiedzieć.
▲
DO ZAPAMIĘTANIA:
Z nając wartość logiczną jakiegokolwiek zdania kategorycznego, jesteśmy w stanie określić prawdziwość lub fałszywość przynajmniej jednego zdania o tym samym podmiocie i orzeczniku – zdanie sprzeczne z badanym zawsze będzie miało inną wartość.
Najwięcej jesteśmy w stanie powiedzieć na podstawie informacji o prawdziwości zdań ogólnych, czyli SaP i SeP oraz fałszywości szczegółowych SiP oraz SoP. Możemy wtedy zawsze określić wartości wszystkich pozostałych zdań.
Najmniej możemy wywnioskować z prawdziwości zdań szczegółowych (SiP oraz SoP) oraz fałszywości zdań ogólnych (SaP i SeP) – jedynie to, że odwrotną wartość posiada zdanie sprzeczne z badanym zdaniem.
