51.Үш жармалы клапан жеткіліксіздігінің диагностикалық критериі

Бұл клапанның жабылмауы нәтижесінде систола кезінде қанның оң қарыншадан оң жүрекшеге өтуі.Гемодинамика:қан систолада оң қарыншадан - оң жүрекшкге құйяды- қысым артады вена кавалар оң жүрекшеге құйяды- вена каваларда қысым артады- үлкен қан айналым шеңберінде іркілу болады.

Қан диастолада оң жүрекшеден- оң қарыншаға құйяды- оң қарынша гипертрофияланады.

Клиника үлкен қан айналымда веналық іркілу.ісік, асцит, бауыр үлкеюі, цианоз ауырсыну, мойын веналары ісінеді. (Симптом качели)- пульсация печени

Перкуссия- жүрек шекарасы солға ығысады.

Аускультация-1 тон әлсірейди,2 тн күшейеди, төстің сол шетинде систолалық шум(Ривер корвалло симптомы)

Пульс малый, частый, артериялық қысым төмендейді, веналық қысым артады 200/300

ЭКГ жүрекшелер фибриляциясы

52.Артериальная гипертензия. Этиология, патогенез и классификация.Артериалды гипертензия – систолалық қысым 140 мм.с.б. тең немесе артық, ал диастолалық қысым 90 мм.сб. тең немесе артық артериялық қысымның тұрақты жоғарылау синдромы.Жалпы артериалық гипертензия көптеген сырқаттардың клиникалық белгiсi болуы мүмкiн. Оны негiзгi 2 түрге бөледi: 1). гипертониялық ауру; 2). қан қысымының өзгеруiне қатысы бар кейбiр ағзалардың зақымдалуы салдарынан болатын симптоматикалық гипертензия. Артериялық қан қысымының (АҚ) көтерiлуiн aнықтay үшiн, ең алдымен қалыпты жағдайдағы көрсеткiштерiн бiлу қажет. Адамның қан қысымының деңгейiне көптеген факторлар әсер етедi, мысалы: жасы, жынысы, ауа-райы, әлеуметтiк жағдай сияқты. Сонымен қоoca АҚ әр қолда әртүрлi немесе теулiк барысында өзгерiп отыруы мүмкін. АҚ мөлшерi, сол сияқты, адамның көңiл күйi- не, қоршаған ортаның температурасына да байланысты болуы мүмкiн.Артериялық гипертензия жасы ұлғайғaн адамдар арасында кеңінен таралуда және орта есеппен алғанда 50 жастан аскқадар арасында 10%, 60- тан 20%, 70 жастан асқандарда 30%- iн құрайды. Оның iшiнде егде жастағылар apacындaғы АГ-ң ең жиi кездесетiн түpi жекеленген систолалық гипертензия болып отыр.Этиологиясы мен патонгенезі. ГА этиологиясы мен патогенезiн зерттеудегi медицина ғылымының жетiстiктерiне қарамастан бұл аурудың этиологиясы әлi толық анықталғaн жоқ. 30-шы жылдары Г.ФЛанг жүйке мен адамның iшкi сезiм күйi өзгерiстерiнiң маңыздылығы жөнiнде тұжырым жасады. Қазiргi уақьiтта да бұл пiкiр өзiнiң Mәнін жойған жоқ. Бұл жүйенiң зорығyындағы басты себептерi стресс, ұйқы мен еңбек ыpғaғының бұзылуы, қатты қopқy. Сонымен қатар ГА этиологиясында тұқым қауалаушылық, ceмipy, iшiмдiкке салыну, темeкi шегу, ас тұзын шамадан тыс қолдану, дене қымылының аздығы сияқты факторларға да мән берiледi (негiзгi этиологиялық факторлардың әcepi схемада керсетiлген). Аталған себептердiң iшiнде әcipece тұқым куалаушылыққа ерекше назар аударылады. ГА шын мәнiсiнде тұқым куалайтын сырқат болмаса да, артериалық гипертензия кең тараған әулеттерде жиi кездеседi. Соңғы зерттеулер бойынша ГА мембранды патология ретiнде танылып отыр, себебi науқас клеткаларының жарғақтарында (мембраналарында) туа бiткен ақаудың барлығы анықталынған. күнінe 20-25 г ас тұзын қолданатын адамдардың арасында, 9-12 г. қолданатындарға қарағанда ГА 3 есе жиi кездеседi. Себебi, натрий иондары артық мөлшерде тамырлар қабырғасының клеткалық мембраналар қызметiн бұзады.Қалыптан тыс семiрудiң де маңызы аз емес. АҚШ-тың 1171 қаласындағы 1 млн 40 - 64 жас арасындағы тұрғындарды зерттеу отырып, толық адамдардың ішінде АГ 1,5 есе артық кездесетіндігі анықталды. Сонымен, ГА себептері көп және әртүрлi. Бiрақ негiзгi себебi - генетикалық деңгейдегi өзгерic, ал қалғандары оны жүзеге acыpyғa көмектеседi. ГА патогенезi күрделi нepвтi, гормональды, бүйрек және жүрек-тамыр жүйелерiнiң арақатынастарының бұзьшуының нәтиже­ci

Гипертониялық аурудың жіктеуі.Осы уақытқа дейін клиникалық тәжірибеде гипертониялық аурудың нысана ағзалары зақымдалуының жіктелуін (АҚШ, 1993) ескерумен, дүние жүзілік денсаулық сақтау ұйымының сарапшылары қабылдаған (1962,1993), жіктелі артығырақ мойындалады. Гипертониялық аурудың кезеңдері 3 таблицада берілген.Гипертониялық аурудың жіктеуі. (ДДҰ 1993).І кезең Нысана ағзалар зақымдалуының объективті белгілерінің болмауы.ІІ кезең Нысана ағзалар зақымдалуының келесі белгілерінің кем дегенде біреуінің болуы:Сол жақ қарыншаның гипертрофиясы (рентгенография, ЭКГ, ЭхоКГ);Торша артерияларының таралмалы немесе жергілікті тарылуы;Микроальбуминурия, протеинурия немесе креотиннің қан сары суында аздап жоғарылауы (0,106-0,177 ммоль/л);Қолқаның, коронарлық, ұйқы, мықын немесе сан артерияларының атеросклероздық зақымдалуының ультра дыбысты немесе ангиографиялық белгілері. ІІІ кезең Нысана ағзалардың функциясы бұзылуларының немесе зақымдалулары белгілерінің болуыЖүрек: стенокардия, миокард инфарктісі, жүрек жеткіліксіздігі;Ми: милық қан айналымның өтпелі бұзылысы, инсульт, гипертониялық энцефалопатия;Көз түбі: көру нервісінің ісінуі немесе ісінусіз қанталаулар және экссудаттар;Бүйрек: қан сарысуында креотинин концентрациясы 0,177 ммоль/л