- •Лекцыя і. Уводзіны. Эвалюцыя сістэмы журналістыкі
- •1.1. Эвалюцыйныя працэсы ў інфармацыйным абмене грамадства.
- •1.2. Электронная журналістыка як род прафесійнай дзейнасці.
- •1.3. Электроніка і новая псіхалогія электронна-жанравай творчасці
- •1.4. Працэсы канвергенцыі відаў журналістыкі.
- •1.5. Удакладненне асноўных паняццяў электроннай журналістыкі: “электронныя масмедыя”, “электронная інфармацыя”, “жанры электроннай журналістыкі”, “электронная публіцыстыка”
- •Лекцыя іі. Эвалюцыя і сінтэз жанраў як заканамернасць
- •2.1. Перманентнае змяненне (эвалюцыя) жанраў, Жанравы сінтэз.
- •2.2. Жанравая трыяда: агляд эвалюцыі факталагічных (інфармацыйных), аналітычных і публіцыстычных жанраў.
- •2.3. Публіцыстыка да электронікі: кароткі гістарычны экскурс.
- •2.4. Электронная публіцыстыка і фактар асобы журналіста.
- •2.5. Электроніка і публіцыстыка: тэхналагічныя і псіхалагічныя стасункі.
- •Лекцыя ііі. Новыя электронна-выразныя сродкі электроннай публіцыстыкі
- •3.1. Жанравыя і творча-вытворчыя мэты электроннай публіцыстыкі.
- •3.2. Паняцце электроннай публіцыстыкі і публіцыстычных жанраў электроннай журналістыкі.
- •3.3. Новы змест паняцця жанраў электроннай публіцыстыкі.
- •Лекцыя IV. Сучасныя публіцыстычныя жанры электроннай журналістыкі
- •4.1.Група нарысавых электронна-публіцыстычных жанраў
- •4.2. Замалёўка
- •4.3. Параўнальная характарыстыка радыё-, тэле-, вэбзамалёўкі
- •Лекцыя V. Эсэ. Дакументальная драма.
- •5.1. Гістарычная рэтраспекцыя жанру эсэ.
- •5.2. Эсэ на радыё, тэлебачанні, у Інтэрнэце
- •5..3. Дакументальная драма.
- •Лекцыя VI. Нарыс
- •6.1. Этапы эвалюцыі жанру нарыса
- •6.2. Радыёнарыс
- •6.3. Тэленарыс
- •6.4. Складнікі і сродкі выразнасці ў тэленарысе.
- •Лекцыя VII. Сатырычныя жанры і формы электроннай публіцыстыкі
- •7.1. Памфлет. З гісторыі жанру. Паняцце памфлета. Радыё-, тэле-, вэбпамфлет: параўнальная характарыстыка.
- •7.2. Фельетон. З гісторыі жанру.
- •7.3. Фельетон на радыё, на тэлебачанні, у Інтэрнэце: параўнальная характарыстыка.
- •Лекцыя vііі. Публіцыстычныя тыпы інтэрв’ю
- •8.1. Факталагічнае (інфармацыйнае), аналітычнае, публіцыстычнае інтэрв’ю: параўнанне інфакамунікатыўных задач розных тыпаў інтэрв’ю
- •8.2. Інтэрв’ю-каментарый: аналітычнасць як падмурак публіцыстычнасці
- •8.3. Інтэрв’ю-партрэт: дыялагічная нарысавая форма зносін, аўтапартрэт рэспандэнта “пад кіраўніцтвам” журналіста
- •8.4. Інтэрв’ю-нарыс: дыялагічная форма апавядання паводле тэмы, праблемы, з’явы і інш.
- •8.5. Інтэрв’ю-бяседа, -дыялог, -дыскусія, -дыспут: параўнальная характарыстыка
- •Лекцыя іх. Публіцыстыныя тыпы рэпартажаў
- •Канстатацыя, аналіз, публіцыстыка ў рэпартажы: параўнальная характарыстыка жанравых і журналісцкіх задач у розных тыпах рэпартажу
- •Праблемны рэпартаж: паняцце, драматургія, сродкі ўвасаблення на радыё, тэлебачанні, у Інтэрнэце
- •Вандроўны (падарожны) рэпартаж: дакументальная сюрпрызнасць, сюжэт і эсэістычнасць, роля і жанравыя задачы журналіста. Разнавіднасці вандроўнага рэпартажу (турысцкі, спецыяльны)
- •Нарыс-рэпартаж: жанравыя адрозненні ад нарыса; параўнальная характарыстыка нарыса-рэпартажу на радыё, тэлебачанні, у Інтэрнэце; роля і задачы журналіста
- •Святочны рэпартаж. З гісторыі жанру. Характарыстыка публіцыстычных задач, сродкаў, мэтаў.
- •10.1. Гістарычная рэтраспектыва жанру
- •10.2. Тэорыя жанру ток-шоў
- •10.3. Тыпы ток-шоў
- •Аникеева, Татьяна Яковлевна. Личностные особенности телекоммуникатора : Дис. ... Канд. Психол. Наук : 19.00.01.- м. , 2003 - 208 с.
- •Бернштейн с.И. Язык радио. — м.: Наука, 1977. – 47 с.
- •Винокур т.Г. Говорящий и слушающий. Варианты речевого поведения. М.: ран, 1993. – 172 с.
- •Гуманитарные исследования в Интернете : [Сб. Науч. Ст.] [о.Н. Арестова и др.]; Под ред. А.Е. Войскунского .- м., 2000- 431 с.
- •Зарецкая е.Н. Риторика: Теория и практика речевой коммуникации. М.: Дело, 1998. – 480 с.
- •Леммерман, Хайнц. Учебник риторики. Тренировка речи с упражнениями./ пер. С нем. М.: ао “Интерэксперт”, 1998. – 256 с.
- •Риторика. Мн.: Амалфея, 2000. – 56 с.
- •Сенкевич м.П. Культура радио- и телевизионной речи: Учебное пособие для вузов. М.: Высшая школа, 1997. – 96 с.
- •“Язык и социум”. Материалы международной научной конференции. Мн.: бгу, 1998. Ч.1 – 163 с., ч. 2 – 264 с.
3.2. Паняцце электроннай публіцыстыкі і публіцыстычных жанраў электроннай журналістыкі.
Такім чынам, электронная публіцыстыка фарміравалася пад уплывам некалькіх разнастайных фактараў.
Па-першае, грамадскай патрэбы масавага тыражавання авангардных думак і актуальных сацыяльных абагульненняў асоб-лідэраў як носьбітаў сучасных “перспектыўных” ідэалаў і адказаў на “вечныя” штодзённыя пытанні.
Па-другое, электронна-тэхнічныя магчымасці інфармацыйнай фіксацыі, кадзіравання-раскадзіравання інфармацыйных фактаў, трансфармацыі і сінтэзавання гуку, колераў, “карцінкі” і інш. стварылі новыя ўмовы мастацка-псіхалагічнага ўздзеяння на індывідуальную і масавую псіхіку і псіхалогію інфармацыйных спажыўцоў. Уздзеянне электронікі ўзмацняецца тым, што яна ў сістэмным салучэнні з электроннай журналіыстыкай уздзейнічае як асяроддзевы абіятычны фактар (упоравень з натуральнымі фактарамі асяроддзя – прыродай і штучнымі фактарамі ўрбанізацыі).
Па-трэцяе, сучасная электронная публіцыстыка на постсавецкай інфармацыйнай прасторы эвалюцыйна працягвае адмысловыя традыцыі славянскага, у прыватнасці, менталітэту, які скіраваны на “вечавае”, “калектывісцкае”, эмацыянальна-завостранае публічнае абмеркаванне і асэнсаванне актуальных сацыяльных праблем.
Па-чацвёртае, электронная публіцыстыка выконвае адмысловыя функцыі сацыяльнай тэрапіі, у прыватнасці, забяспечвае вечна “галодную” грамадскаую думку адмысловым “харчаваннем” — прапановай сацыяльна-эканамічнай і сацыяльна-псіхалагічнай стабілізацыі “хоць на момант” дадзенай публіцыстычнай праграмы.
Па-пятае, электронная публіцыстыка, як сучаснае мастацтва электронна-публічных масавых зносін, напаўняе наша індывідуальнахатняе жыццё электроннай ілюзіяй “моўнага спектакля”, удзелу ў справах “вялікай сям’і”, стварае камфортна-хатняе электронна-мастацкае шоў.
У якасці абагульнення сказанага дадзім фармулёўку: электронная публіцыстыка — гэта трансфармаваная сучасная форма масавых сацыяльна-праблемных апасродкаваных зносін, якая сфарміравалася пад уплывам дваістай генетычнай патрэбы чалавека, з аднаго боку, мець аператыўны і перспектыўны ідэал і ідэю жыццядзейнасці і ўвогуле існавання, з другога, — дэлегіраваць уласныя думкі і несфарміраваныя або адносна сфарміраваныя перакананні лідэру-публіцысту з мэтай дынамічнай і актуальнай “інтэлектуальнай гульні” паводле сучаснай праблематыкі. Электронная публіцыстыка сталася пераемніцай прэспубліцыстыкі на ўзроўні вобразна-эмацыянальнага адлюстравання абагульненых сацыяльных станаў і пачуццяў паводле жыццёвых праблем і набыла новыя, адмысловыя сродкі і рэсурсы для віртуальна-апасродкаванай камунікацыі. Як інтэлектуальная частка электроннага асяроддзя, электронная публіцыстыка забяспечвае штодзённую патрэбу чалавека ў актыўнай інфармацыйна-праблемнай і інфармацыйна-камунікатыўнай (псіхалагічнай) стабілізацыі, фарміруе актуальныя дынамічныя стэрэатыпы пазітыўных сацыяльных паводзін. Як складаная сучасная форма сінтэзаванага адлюстравання і электронна-ілюзійнага адбітку разнастайных жыццёвых праблем, як спецыфічная форма электронна-апасродкаваных зносін, у якіх спалучаны ўсе авангардныя магчымасці і патрабаванні чалавечых зносін у стылістыцы “мастацтва моўна-інтэлектуальнай гульні”, электронная публіцыстыка з’яўляецца вяршынным узроўнем прафесійнай кваліфікацыі журналістаў. Гэта адмысловасць і складанасць электроннай публіцыстыкі з пэўнай доляй умоўнасці (і гэта заканамерна) увасабляецца ў і праз сучасныя публіцыстычныя жанры, формы і тэхналогіі электроннай журналістыкі.
Публіцыстычныя жанры электроннай журналістыкі – форма і сродак задавальнення інфармацыйна-камуніктыўных патрэб, перадусім, адмысловай сацыяльнай групы форум-спажыўцоў сацыяльнай інфармацыі. Канкрэтна – публіцыстычныя жанры электроннай журналістыкі — форма праблемнай кампазіцыі і арганізацыі спецыфічнага сінтэзаванага тэксту (аўдыёвізуальнага, графічнага, электронна-віртуальнага) як спосабу і сродку арганізацыі і забеспячэння публічна-эмацыянальнай камунікацыі паводле актуальных грамадскіх праблем. Такім чынам, трэці, найвышэйшы від журналісцкай дзейнасці і, адпаведна, жанравы блок мы называем коратка і рацыянальна “публіцыстыка” і “публіцыстычныя жанры”, а таксама — “электронная публіцыстыка”, “электронная журналістыка”, “жанры электроннай публіцыстыкі.
