20.Реанимация шараларының этикалық мәселелерді шешу ерекшеліктері қандай?

Интенсивті терапия бөліміндегі ауыратын ауруларды 5 топқа жатқызуға болады.

1)Операциядан кейін және реанимациядан кейін түгел өмірлік жағдайдағы функциясы.

2)Аурулар критикалық жағдайда травма әсерінен болуы, улану,қабыну,кезінде болуы , ол адамда 1-топ кезінде ауырған кезде болды,организмде өмірлік функцияның жетіспеушілігінен болады.

3)Өмірлік күш қуаты зақымданған уақытта ,өлімге әкеп соқтырады ,Әртүрлі патологиялық жағдайларда болған кезде Бұл жағдайда адам организмінде функционалдық күш қуат керек және арнайы күтім керек.

4) Ауру ,ол тек қана вегетативті қалпында ғана болады, бұл жағдайда тек қана арнайы күтім қажет.

5) Ару, ми ауруымен өледі

1- топқа жататын аурулар көбінесе интенсивті терапия бөлімінде көп болады.Көбінесе негізгі профильде болатын ханаларда жататын аурулар олар 2-топтағы аурулар болады,оларға негізгі персональді көмек керек.

21.«Зиян келтірме»- деген сөзді кім айтқан және толық сипттаңыз?

• Дәрігерлік қызмет әрқашан да шынайылықты, адалдықты, қайырымдылықты талап еткен. Бұл сөздің авторы дәрігер беделіне жете мән берген ежелгі дәуір медицинасының негізін қалаушы Гиппократ ( б.д.д. 460-377жж.) адамгершілік қасиеттері туралы дәрігерлерге арналғанГиппократ антыныңтарауларында айтылған. Бұл «зиян келтірме» принципі дәрігер мен медицина қызметкеріне басқаларды қауіп қатерден сақтау, өзінің компетенттілігінің шегінде ауырсыну мен қайғыны басуға міндеттейді. Бұл анттың негізгі принціптері:

• 1.Әрбір ем барлық іс-әрекеттер, дәрігердің нұсқаулары аурудың жағдайын жеңілдетуге бағытталып, оған пайда әкелу керек – бұл басты этикалық принцип.

2. Ең жоғарғы байлық – адам өмірі.

3. Дәрігер әрбір науқастың жеке өмірін сыйлау керек, моральға жатпайтын қылықтардан аулақ болу керек.

4. Дәрігер кәсіби этикасын, өзінің мамандығын сыйлауға тиіс.

22.Дәрігердің моральды және кәсіптік міндеттері қандай?

Барлық кәсби, қызмет адам үшін қатері бар.Медициналық қызметтің медициналық қызметкерлерге көптеген қатері бар.Бұл физикалық, материалдық, заңдық,әлеуметтік,психологиялық,моралъдық қауіптер.Солардын ішінде моралъдіқ қауып қатер тоқталатын болсақ, моралъдіқ қауып қатер, меицина қызметкердің кәсіптік қзметі барысындағы моралъдік тандауға байланысты.Кәсіптіктің этиканың талаптарына сәйкес келмейтін шешімдерді қабылдағанда, ұлға ішілік қайшылық туындайды, ол тұлғаның өмір сүру барлық аймақтарына әсер етеді.

Кәсіптік қауіптің жағымсыз жағдайларын төмендету мақсатында, медицина қызметкерлері өздерінің моралъді принциптерін нығайту керек.

Дәрігердің тұлғасын қалыптастыру барысында негізгі орынды, оның тәрбиесі, кәсіптік білімнің деңгейі, деонтология мен дәрігерлік этиканы сақтай білу керек.

Дәрігердің тұлғасын қалыптастыру үшін мынандай қасиеттер болуы керек

1.Денсаулығы мықты, жүйке жүйесі салмақты, физикалық және психикалық шыдамдылығы мықты болу керек;

2.Ерекше кәсби байқағыштығы, сезім мүшелрінің жақсы дамуының арқасында анық білу керек;

3.Жоғары оптимисті сезімі болуы керек;

4.Жоғары кәсби дайындық, әсіресе барлық шұғыл жағдайларда, оны анықтау принциптері, тез және кәсби түрде шұғыл ем шараларын жүргізе білу;

5.Науқас пен оның туыстарымен тез тіл таба білу;

6.Логикалық ойлау және талқылауды білу керек, науқас оның туыстарына өзінң ойының дұрыс екеніне сендіре білу керек;

7.Науқас пен оның туыстарымен қарым қатынас жасағанда, дәрігер, өте қарапайым, тәрбиелі, сыпайы, адал болуы керек;

8.Өз әріптестерімен, орта және кіші буын қызметкерлерімен жақсы қарым қатнас орната білуы керек;

9.Сабырлылықты сақтай білу керек, қандай жағдай болсада, тәуліктін қай сағаты болмада, науқастарға диагностика мен ем жүргізудің шешімдерін табу барысында;

10 Науқасты түсіне білу керек, қандай жағдай болмасын оны қолдап, жазылытынына сенімін нығайтып, оның күмәні мен қауыптерін азайту керек;

23.«Жедел» жағдайдағы науқастарды қабылдау ережелері?

«Жедел» жагдайда катты ауырсыну сезімімен, өлімнен қорқыныш сезімімен ұштасады. Мұдай жағдайда науқас стрессте болады. Қоршаған ортадағы шындықты адекватты қабылдай алмайды.Емдік шараны жургізумен бірге психотерапиялық жұмыстарды да іске асыру қажет:

• Сыркаттың клиникалық көрінісін анықтау

• Аталған жағдайда науқастың психикалық жағдайын бағалау

• Науқастың дарігермен байланыс құруға дайындығын бағалау

• Науқастын жеке оміріндегі сыркаттын ишки коринисин рольин аныктау

• Науқаска ұйымдастырылған психикалык үрдістің әсерін анықтау

Жедел жағдайдағы науқастардың көбісіне дарігермен сұхбаттасу өзінің жағдайын түсінуге көмек береди. Егер аурудың жақын арада жазылатындығына дарігер сенімді болса ол науқасқа қуанышты хабарды жеткізуге құқылы. Егер дерт созылмалы турде немесе аталған уакытта жазылматын болса дарігер аурудың жазылатынына кәміл сеніп науқастың көңіл күйін үнемі жоғарылатып отыруы ти3с.

Дерттің ағымы белгісіз болған жағдайда дарігер науқасқа ешқандай нақты болжамды айтуға құқысыз. Науқастың оптимистік көзқарасы оның дертінің ауырлық жағдайына сәйкес болуы керек. Адекватты емес науқастың оптимистік көзқарасы науқастың жағдайын нашарлатып асқынуларға әкелуі мумкін.

Дарігердің науқаспен қарым қатынасы ең алдымен науқастың ішкі және сыртқы жан дүниесі жағдайына бағытталуы тиіс

Науқас өз сырқаты жөнінде не біледі?

• Науқастың қазіргі және жалпы өмірінде дертінің қандай орны бар ?

• Науқастың ауруын бағалауға білімі жете ме ?

Дарігердің жеке эмоционалдық қызбышылығы науқасқа өзін сенімді қолда екенін сезінуге мумкіндік береді . бірақ егер науқас дарігер әрекетинде бір ұнамсыз қылыкты байқайтын болса дарігерді компетентті емес деп қабылдап өз жағдайының тым ауыр екеніне сенеді . Аталған жағдайдың барлығы да емдік үрдіске әсер етеді. Сондықтан дарігер өзін сенімдлікпен ұстап қобалжып қапалануын асығыстығын байқатпауы тиіс.