1. Иодометрия. Тотықсыздандырғышты анықтау. Тотықтырғышты анықтау.

Негізгі теңдеуі I + 2e^-2I^-, E⁰_{I / 2I}  +0,54 В

иодометрия әдістерін ә топқа бөлуге болады. Біріншісінде йодты тотықтырғыш ретінде пайдаланады, яғни титрлеуді иод ерітіндісімен жүргізеді, бұл әдіс иодометриялық деп аталады. Стандартты потенциалына қаррап иодты күшті ортадатотықтырғышқа жатқызады. Стандартты потенциалының шамасы тотықтырғыштар иодид-иондарын элементарлық иодқа дейін тотықтыра алады. Бұл әдісті иодометриялық деп атайды, оны калий иодидімен тотықсыздандырғыштарды және көптеген заттарды қосымша анықтау үшін қолданады. бөлініп шыққан иодтың эквиваленттік мөлшерін натрий тиосульфатының стандартты ерітіндісімен титрлейді: I₂+2Na₂S₂O₃=2NaI+Na₂S₄O₆

Сондай - ақ иодометриялық кері титрлеу әдісін де қолданады, анықталатын затқа I₂ стандартты ерітіндінің артық мөлшерін қосады, оны содан соң натрий тиосульфатымен титрлейді.

Тотықсыздандырғыштыанықтау.

2S₂O₃^2- +I 2I^- + S₄O₆^2-

Титрлеудіңсоңындабояуыныңтүсіазаядысондықтан, индикаторретіндекрахмалдыколданады.

Тотықтырғыштыанықтау.

Cr₂O₇^2- + 6I^- + 14H⁺ 3I₂ + 2Cr³⁺ + 7H₂O

2. Перманганатометрия. KMnO₄тотығуқасиетіжүргенреакцияныңортасынабайланысты,

рН 7 MnO^-₄ +8H⁺+5e^-Mn²⁺ +4Н₂О; Е⁰1,51В, М_э1/5М;

құлпынай түсті түссіз

рН=7 MnO₄^- + 2Н₂О +3е^-MnO₂ + 4ОН^-; Е⁰0,60В, М_э1/3 М;

күлгін – түс қоңыр түсті

рН7 MnO₄^- + е^-MnO^2-₄ Е⁰0,56В, М_эМ.

жасыл түс

Бұл реакциялардан KMnO₄ – тің қышқыл ортадағы тотықтырғыш қабілетінің жоғарылылығын көруге болады. Сонымен бірге түссіз Mn²⁺ - ионы түзіледі,сондықтан эквивалент нүктені анықтау қиындық туғызбайды. Перманганатометрия әдісі индикаторсыз жүреді. Перманганатта әр уақытта MnO₂қоспасы болады және күн сәулесінен, тотықсыздандырғыштар әсерінен тез айрылады,сондықтан оның концентрациясы алғашқы уақытта тез азаяды.Перманганат концентрациясын 7-10 күн өткен соң ғана анықтайды. Перманганатерітіндісінқоңыртүстішыныыдыста, қараңгыжердесақтауқажет. Перманганаттың 0,02-0,05н. ерітіндісінтитрлеугеқолданады. KMnO₄ ерітіндісініңтитрін H₂C₂O₄ 2H₂O, Na₂C₂O₄ ерітінділеріарқылыанықтайды. 2MnO₄^- + 5C₂ O₄^2- + 16H⁺ → 2 Mn²⁺ +8H₂O + 10CO₂  C₂O₄^2- - 2e → 2CO₂  MnO₄^- - 5e +8H⁺ → Mn²⁺ + 4H₂O  m_{экв.Na2C2O4} = 134/2; m_{экв.H2C2O4 2H2O} = 126.06/2.

3. Нуклеин қышқылдарының құрылымы. (Біріншілік, екіншілік құрылымы).

Нуклеин қышқылының бірінші құрылымында мононуклеотидтер белгілі тәртіппен орналасады.

Нуклеин қышқылының екінші құрылымы макромолекулалардың кеңістікте қос шиыршық болып орналасуын көрсетеді. Бұл кезде молекулалар арасында және молекула ішінде сутектік байланыс арқылы әрекеттесу болады.

НҚ-ның макромолекуласы екі полинуклеотидті тізбектен құралады. Олар кеңістікте қос оралма түзеді (54-сурет). Оралманы фосфор қышқылының полиэфирі түзеді, пиримидин және пурин туындыларының жазық молекуласы оралманың ішінде болады.

Нуклеин қышқылының макромолекуласындағы бірінің ішінде бірі жатқан ширатылған екі оралмада, пиримидин және пурин қалдықтары өзара сутектік байланыс арқылы байланыскан.

Сутектік байланыс белгілі бір жұп пиримидин және пурин туындыларының арасында түзіледі. Оларды комплементарлы жұптар деп атайды. Ондай жұптар: тимин (Т) — аденин (А) және цитозин (С) — гуанин (G).

ДНҚ-ның қос оралмалы сызбанұсқасында таспамен көрсетілгендері фосфор қышқылымен көмірсулардың полиэфирінің макромолекуласы. Бұларды қосып жатқан түзулер пиримидин және пурин туындылары, олар комплементарлы жұптар.

Нуклеин қышқылының үшіншілік щрылымы — ДНҚ мен РНҚ-ның кеңістікте шумақталып орналасуы