2. Аурудың белсенділігін тежеп, өршуін басу үшін – патогенетикалық ем.

3 негізгі препараттар тобы қолданылады: глюкокортикоидтар (ГКС), селективті емес цитостатиктер және циклоспорин А.

Патогенетикалық ем

• глюкокортикостероидтар (преднизолон) тәулігіне 1-1,5 мг/кг дене салма­ғына есептегенде - 1-1,5 ай;

• иммунодепрессанттар – цитостатиктер (азатиоприн 1,5 -3 мг/кг, циклофосфамид 6-8 мг/тәулігіне);

• антикоагулянттар (гепарин 10000-40000 Б/тәулігіне т/а 1-1,5 ай);

• қабынуға қарсы бейспецификалық препараттар (ҚҚБП) -

• (индометацин, бруфен);

• нефропатияның айқын белсенділігінде – плазмаферез,

• гемосорбция;

3. Ауыр көтеретін және аурудың қауіп көрінісін азайту;ең алдымен ісіну және аг-ны.

Ісіну - Егер ШФЖ нормада болса - тиазидті диуретиктер, ШФЖ ↓, айқын ісік болса – фуросемид (40-600 тг/тәул.).

АГ – 1) ААФТ: эпалаприл (ренитек), коптоприл (капотен), рамиприл (тритаце), нефриттердің басқа да үдеуші механизмдерін басады.

2) кальций антагонистері (жақсысы дигидропиридилді емес дәрілер – верапамил, дилтиазем),

3) В-адреноблокаторлар (пропрокалос, атенолол),

4) α- блокаторлар (доксасозин)

5) диуретиктер.

Ем қажет болғанда антиагреганттарды делагилмен қосып қолданады. Курантилді (200-225 мг/тәул) 2-3 айлық курстармен, 2-3 айлық үзілістер жасап қолданады. Курантилді тренталға ауыстыруға болады. Тәуліктік протеинурия 1-2 г асқазан кезден курантилді (225-400 мг/тәул) немесе треналды және индометанцинді (тәулігіне 150 мг) қолданады. Егер протеинуриямен бірге эритроцитурия көбейсе және бүйректің функциясы сәл кеми бастаса, онда актвиті ем жүргізіледі (4 компонентті ем, гепаринді фенилинге тез ауыстырып). Биопсиялық зерттеуде мезангиопролиферативті немесе мембранозды гломерулонферит анықталса-преднизолонның бір өзін қолдануға болады. Бүйректің функциясы төмендеген кезде белоктің мөлшері шектеледі.

Гематуриялық созылмалы гломерулонефрит-баяу меңдейтін нефрит, активті емге берілмейді және оның қажеті де шамалы. Науқас респирациялық инфекциядан, суықтаудан, ұзақ жүруден сақтануы тиіс. Марогематурия болғанда тонзиллэктомияны жасап көруге болады. Емге қолданатындар: курантил және делагил.

Гипертониялық созылмалы гломерулонефрит- дерттің ең баяу меңдейтін түрі, актвиті емді оншалықты қажет етпейді. Актвиті ем жүргізгенде цитостатиктерді қолданады. Нефриттің бұл түрінде жүргізілетін басты ем –артериялық қысымды төмендету.

Артеряилық гипертония бүйрек қанайналымының бұзылысынан болады (бір нефрондардың ишемиясынан, екіншілерінің-гиперперфузиясынан). Сондықтан бүйрек гемодинамикасын жөнге келтіретін дәрмектерді ұзақ, жылдап қолданады: ең алдымен курантилді (225-400 мг/тәул), тренталды никотин қышқылын. Жүйелік микроангиопатияға тән белгілер болғанда (тамырішілік гемолиз, тромбоциттердің көп жұмсалуы), курантилге аспиринді қосып қолданады.

Нефротикалық типті созылмалы гломерулонефрит. Нефриттің бұл түрінде активті ем міндетті түрде жүргізіледі. Емнің жобасы көбіне нефриттің морфологиялық түріне қарай түзіледі.

5.РС инфекциясы. Эпидемиологиясы. Клиникасы. Диагностикасы. Емі. Алдын алу. Қақырықты бактериологиялық себуге алу техникасы.

РС-көбінесе төменгі тыныс алу жолдарын зақымдайтын жедел респиратолық вирусты инфекция. Көбінесе жас балалардың пневмониясын, бронхиолиттін, аурухана ішінде тарайтын инфекция.

Эпидемиологиясы. Қоздырғыштың көзі-ауру адам, кейдевирус сақтаушылар. Инфекция ауа тамшылы жолмен жүғады. Былғанған қол, заттармен жұғуы да мүмкін. Иммунитет тұрақты емес, қайталап ауыуы болады. Күз, кыс айларында коп таралады.

Клиникасы. Жасырын кезеңі 2-6күн. Улкендерде және ересек балаларда ауру жеңіл жүреді. Мұрын бітіп, тамағы құрғап, жыбырлайды, қалтырағандай болып аздап басы ауырады. Екінші үшінші күндері мұрыннан сұйық бөлініп шыға бастайды. Дене қызуы субфебрильді. Жұмсақ таңдай, таңдай тіндері, кейде жұтқыншақ артқы қабырғасы қызарады. Мойын және төменгі жақастындағы лимфа түйіндері үлкеюі мүмкін. Ауру 2-7күнге созылады. Бір жасқа дейінгі балаларда, нәрестелерде ауру өте ауыр жүреді. Аурудың екінші күнінен бастап улану онша болмасада бронхиолит дамиды. Тыныс алу асіресе ауа шығуы қиындайды. Тыныс алу шумен журеді, тахипноэ және эмфиземаның белгілері пайда болады. Қайталанған жөтел ұстамасыболып, қою тұтқыр түкірік бөлінеді. Үдемелі гипоксия белгілері- цианоз, тері бозаруы, тахикардия. Перкуссияда қорап дыбысы, аускультацияда дымқыл сырыл естіледі. Температура Температура 38-39С көтеріледі. Бауыр мен көкбауыр үлкеюі мүмкін.

Диагностикасы. Клиникасы тыныс алуы қиындаған синдроммен жүретін бронхиолиттің көрінісімен сипатталады. Диагноз қоюға РБ, ПГАР, ИФА, ИФ әдістері қолданылады.

Емі. Оксигенотерапия, қыша қағаз пайдаланып, мұрынға тамшылар тамызумен үйде жүргізіледі. Астматикалық синдромды тоқтатуға эуфилин 250-500 мг/тәу.,1-2мл бұлшықетке, ингаляцияға сальбутамол пайдаланылады. Муколитиктер қолданылады. Асқынса антибиотик тағайындалады.

Алдын-алу. Арнайы профилактика жүргізілмейді. Науқастармен жанасуда болғандарға римантадин 5 кун, рибавирин 4-7 күн қолданылады. Мұрынға лейкоциттердің интерфероны немесе интерферонның белсендірушілері беріледі.

Есеп:Гепатит В,жедел фазасы

Биохимиялық Анализдер қорытындысы:тік билирубин,Алт мөлшері жоғарылаған

Диагностикасы:

-Жалпы қан анализ,жалпы зәр анализ,қанның биохимиялық анализ,коагулограмма,құрсақ қуысының УДЗ,ИФА вирус маркерін анықтау,ПЦР

Емі.Диета 5,вирусқа қарсы(вирус геномына байланысты пегилирленген интерферон ),транскриптаза ингибиторы рибаверин,интерферон индукторлары.Гепатопротекторлар:гептрал 450мл в\в 5% глюкозамен тамшылатып.Таблеткалар гепадив,резалют,гепабене 450 мг 3 рет кунине