Әхмәтҗанов гомәр гайнетдин улы

Чистай районы

Уракчы авылы

Мин, Әхмәтҗанов Гомәр Гайнетдин улы, 1924 елның 11 ноябрендә Татар Талкышы авылында туганмын. Миңа биш яшь булганда, 1929 елда Уракчы авылына күченгәнбез. 1940 елда җиденче сыйныфны бетереп, Чистай фельдшер-акушерлык мәктәбенә укырга кердем. Анда өч ай гына укып калдым, чөнки укыган өчен түләргә мөмкинчелек булмады.

1941 елның апрелендә Мөслим авылына, МТСка эшкә киттем.

Шул елны канлы, явыз бик озакка сузылган сугыш башланды. Сугышка мин, 1943 елның апрелендә киттем. Солдат хезмәтемне, Суслонгерда башлап җибәрдем. Монда безне солдат тормышына өйрәттеләр: түштә шуышырга, бертуктаусыз йөгерергә, дошманнан сакланырга, һөҗүм итәргә. Ашатып торсалар да, гел ач идек. Ашаган ризыгыбыз- 400 гр. ипи, кәбестә шулпасы, туң шалкан суы. Өйрәтү вакытында, хәлләр бетеп, егылып, күп иптәшләребез үлде. Мин яшь булганлык белән чыдаганмындыр инде, шулай да 90 кг нан 53 кг га калдым.

1943 елның 1 августында, төнлә белән алып киттеләр. Алып киттеләр диюем, өч чакырым җәяү бардык та, барыбыз да хәлләребез бетеп егылдык. Безне товар вагоннарына күтәреп төяделәр. Шул поезда Курскка кадәр бардык. Монда безне 132 нче дивизиянең 72 нче артиллерия полкына эләктек. Безнең кайдан килгәнебезне белгәч, өчәр сәгать саен әз-әзләп кенә ашаттылар, эчерттеләр. Үз-үзебезне тәртипкә китердек, чистарындык.

1943 елның 2 сентябрендә без сугышка кереп киттек һәм Бахмач шәһәрен азат иттек. 25 сентябрьдә Днепр елгасын кичкәндә, без утырган сал янында гына мина шартлап, минем кулым һәм аркам яраланды. Шулай итеп, мин Курск тирәсендәге госпитальгә эләктем. Шунда яраларым төзәлеп беткәнче тордым. 1944 елда мин өченче инвалид булып авылга кайтып төштем. Армиядән кайткач, МТСта, кибеттә эшләдем. лаеклы ялга кадәр. 20 ел райгосстрахта агент булып эшләдем.

1944 елда Мәүлия белән тормыш корып җибәрдем. Карчыгым белән алты бала тәрбияләп үстердек. Барысы да укыдылар, тормышта үз урыннарын таптылар, инде оныкларыбыз да зурлар, аларның балалары да укыйлар.

Аллага шөкер, карчыгым белән 61 ел торабыз, исәнлектән мактанып булмаса да, ходай биргән шушы тормыштан бик канәгатьмен.

Илләребез, көннәребез генә тыныч булсын, сугыш афәтен яңадан кичерергә язмасын иде!

Сугыш аркасында, ак чәчәктәй

Кызлар күңеле башка сулмасын!

Газиз йөрәкләрне әрнетүче

Сугыш җирдә башка булмасын!

Җырларыгыз сезнең җиңү көнендә

Яшьлегегез- җиңү көйләренә.

Ветераннар, сез күп түгелләр бит,

Кайталмады күпләр өйләренә.

Солдатларча итеп, урамнардан

Узыгыз сез җиңү бәйрәмендә.

Кызылланып әнә явып тора

Сезнең каннар чәчәк бәйләмендә.

Картаймагыз әле, ветераннар,

Кайтармагыз, әй сез,

тынсыз җаннар.

Сезгә тиеш әле бик күп назлар,

Сезгә тиеш әле бик күп язлар.

Гәрәй Рәхим