29. Этапы развіцця перыядычнага друку. Першыя перыядычныя выданні на тэрыторыі Беларусі.

.Зарождение (вторая половина XVIII – начало XIX в.)

2. Становление и закрепление российской официальной печати на Беларуси (30 – 80е гг. XІX в.)

3. Появление и распространение неофициальной печати (Вт. пол. 60-х гг. XІX ст. – 1917 г.)

4. Периодическая печать новейшего времени как источник по истории Беларуси

5. Современные тенденции развития периодической печати

1. Зараджэнне (другая палова XVIII – пачатак XIX ст.). Першым перыядычным выданнем на тэрыторыi сучаснай Рэспублiкi Беларусь была («Газета Гродзеньска»), на польскай мове ў Гродна з 1776 па 1780 г. (апошнi выяўлены нумар). аб тэрыторыi былога Вялiкага княства Лiтоўскага «Вiленскую лiтаратурную газету 1760 г. Вiленскай езуiцкай акадэмiяй. Апошняя з 1796 г. выходзiла пад назвай «Кур’ер лiтоўскi» штотыдзень невялiкiмi тыражамi. падтрымку паланiзацыi краю.

2. Станаўленне i ўмацаванне расiйскага афiцыйнага друку на Беларусi (30 – 80-я гг. XIX ст.). 1830 – 1831 гг. i актывiзацыя палiтыкi расiйскiх улад на Беларусi. З 1834 г. «Кур’ер лiтоўскi афiцыйным органам мясцовых улад i выходзiць таксама на рускай мове («Литовский вестник»).газета «Губернские ведомости». 1837 г. выдаваць ведамасцi ва ўсiх губернях. З 1838 г. на рускай мове «Виленские губернские ведомости», «Витебские губернские ведомости», «Минские губернские ведомости», «Могилевские губернские ведомости нагляд за ведамасцямi ажыццяўляў вiцэ-губернатар.Пасля 1863. выданнi праваслаўнай царквы («Полоцкие...», «Могилевские...», «Минские...» и «Гродненские ехпархиальные ведомости»), а таксама «Вестник Западной России».

сын унiяцкага святара з Вiцебшчыны К. Гаворскi. маюць афiцыйную i неафiцыйную часткi.

3. З’яўленне i распаўсюджванне неафiцыйнага друку (другая палова 80-х гг. XIX ст. – 1917 г.). спроб выдання «Беларускага веснiка» з’явiлася нават iнфармацыя М. А. Дабралюбава ў «Современнике». Былi спробы ўздзейнiчаць на друк i праз арэнду афiцыйных выданняў., арандатарам «Кур’ера Вiленскага», Адам Кiркор. З 1860 г. матэрыялы па гiсторыi, этнаграфii, лiтаратуры, культуры) першай на Беларусi прыватнай грамадска-палiтычнай газеты лiберальна-асветнiцкага напрамку «Минский листок». Яна выходзiла з 1886 па 1902 г. у Мiнску на рускай мове, патрыятычныя пазiцыi. манiфестам-вершам «Не ради славы иль расчета». Я. Лучына (I. Неслухоўскi), вестак па этнаграфii краю. ў 1902 г. лiберал па поглядах мiнскi натарыус I. П. Фацiнскi прадаў газету М. П. Мысаўскому, апошняя не толькi змянiла назву («Северо-Западный край»), радыкальнай, адгукалася на рэвалюцыйныя падзеi. 8 снежня 1905 забаранiлi першых беларускамоўных выданняў. У 1906 г. Нашай Долi», «Наша Нiва» – штодзённая газета на беларускай мове, якая выдавалася з 1906 па 1915 г. кiрылiцай i лацiнкай. раздзелы: «Вясковае i гарадское жыццё», «Народная асвета», «З усiх бакоў», «З Беларусi i Лiтвы», «Сельская гаспадарка». на мясцовага чытача («Мінскі голас», «Минское эхо» і інш.). Рэвалюцыйныя падзеі дазволілі выйсці ў свет выданням сацыял-дэмакратычнага напрамку, такім, напрыклад, як «Минский летучий листок» (1906). З'явіліся выданні ў многіх павятовых цэнтрах («Лидское слово», «Бобруйская жизнь» і г. д.).

4.Перыяд партыйнай манаполіі на друк, які можна падзяліць на 1917 (1918) – першая палова 1950-х гг. У Заходняй Беларусі ў 1921 – 1939 гг. выдаваліся газеты і часопісы розных партый і рухаў («Беларускія ведамасці», «Беларуская справа» і інш.). У перыяд Вялікай Айчыннай вайны з'явіліся калабарацыйныя выданні («Беларускі каляндар» і інш партыйныя пастановы аб друку 1946 – 1947 гг. (аб часопісах «Звезда», «Ленинград», «Беларусь» і інш.). зніклі праблемы: міжнацыя-нальныя, рэлігійнае жыццё, негатыўныя падзеі ў сілавых структурах, а таксама астралогія, магія, аварыі і г. забаранялася друкаваць матэрыялы без папярэдняй праверкі, адсутнічала пагоня за сенсацыйнасцю. Другая палова 1950-х – 1980-я гг. аднастайнасць зместу перыёдыкі. не «Советский спорт» «Физкультурник Белоруссии» павялічылася колькасць аналітычных матэрыялаў, пачаў расці і аб'ём выданняў. Павялічваецца ўдзельная вага часопісаў.

Трэці перыяд акрэсліваўся ўжо ў канцы 1980 – пачатку 1990-х гг. Яго характэрнай рысай стала з'яўленне не толькі неафіцыйных, але і апазіцыйных выданняў, што друкаваліся напачатку па-за межамі БССР. матэрыялам аб палітычным жыцці. перабудова сеткі перыядычных выданняў, выданні самай рознай тэматыкі, абмеркаванне пытанняў нацыянальнага адраджэння. Павялічылася колькасць інфармацыйных выданняў.