10. Анурия түрлері. Анурияға әкелетін жағдай.

Анурия- несептің қуыққа түсуінің тоқтауы. Бұл несептің бүйрек паренхимасынан бөлінбеуінен не жоғарғы несеп жолдарының бітелуіне байланысты қуыққа жетпеуінен болады. Анурияда тәулік бойы несепке шақыру болмайды, қуықтан катетер арқылы несептің аз мөлшерін (20-30мл) алады. Қуықта несептің болмауы 3 түрлі факторларға байланысты болады: 1)пререналды

2)реналды

3)постреналды

1)пререналды анурия-буйрек артериясының не венасының окклюзиясынан 2 буйректің қан айналысының кенет бұзылуынан,коллапс,шок,дегидротация әсерінен болады.

2)реналды анурия-буйректер шумақтарының,өзекшелер аппаратаның 1ші реттік зақымдану нәтижесінде дамиды: жіті гломерулонефритте,пиелонефритте,сәйкессиз қан құйғанда,нефротоксикаық улармен уыттанғанда

3)постреналды анурия- буйректерден несеп шығуына кедергі болғанда пайда болады. Несеп жолдарының обтурациясы-2 жақты несеп тасы,несеп жолдарының ісікпен қысылуы, гинекологиялық операцияларда несепағарларға кездейсоқ лигатура салғанда болады.

№ 5 нұсқа

1.Хирургия бойынша ситуациялық есептер.

50 жастағы науқаста 6 ай бұрын тамақтану кезінде оның төменгі үшінші проекциясында кеуденің артында ауырсыну және өңешінде үнемі қыжылды сезінеді. Кейде дисфагия белгілері байқалады.

Объективті: мойны дұрыс қалыпты, пальпация жасағанда ауырсынады. Төсі өзгеріссіз. Іштің эпигастралды аймағы қалыпты формалы, ауырмайды.

Эзофагоскопияда өңештің сол жақ қабырғасының 32 см деңгейінде өлшемі 3,0 х 4,0 см өзгермеген шырышты және оған кіру 2 см дейін. Науқас бұрын емделмеген, дәрігерге алғаш қаралды.

Хирургия бойынша ситуациялық есептерге сұрақтар

1. Сіздің диагнозыңыз?

2. Осы патологияның жіктемесі.

3. Қосымша қандай зерттеу әдістерін қолдану керектігін тізіп көрсетіңіз?

4. Берілген ауруда қандай асқынулар болуы мүмкін?

5. Берілген ауруда ота жасауға көрсеткіш және қандай оперативтік ем қолданады?

Вопросы к ситуационной задаче по хирургии

1. Ваш диагноз?

2. Классификация этой патологии.

3. Какие механизмы возникновения данной патологии Вы знаете?

4. Какие дополнительные методы исследования следует выполнить?

5. Какую тактику лечения следует избрать?

6. В чем заключается курс консервативных мероприятий при данной патологии?

7. Каковы возможные осложнения данного заболевания?

8. Что является показанием к операции и какие виды оперативного лечения применяются при данной патологии?

Ответы к ситуационной задаче по хирургии

1. Эпифренальный пульсионный дивертикул пищевода.

2. По механизму возникновения выделяют пульсионные и тракционные дивертикулы, релаксационные и спаечные, по локализации – глоточно-пищеводные (дивертикулы Ценкера), дивертикулы средней трети (бифуркационные) и наддиафрагмальные.

3. В данном случае ведущим механизмом возникновения дивертикула, по-видимому, является затруднение прохождения пищи в нижележащих отделах пищевода.

4. Обязательный метод обследования – рентгеноскопия пищевода. Для углубленной диагностики причин возникновения дивертикула – гастроскопия, рентгенография легких, спиральная компьютерная томография средостения.

5. Лечебная тактика зависит от причины дивертикула и тяжести его проявлений. В наиболее тяжелых случаях, при развитии осложнений или большом (более 10 см) размере дивертикула – резекция пищевода, дивертикулэктомия, инвагинация дивертикула (доступ – чаще левосторонняя заднебоковая торакотомия).

6. Курс консервативного лечения включает диету (исключение горячей или очень холодной, грубой, острой и кислой пищи), прием растительного или облепихового масла, атропин, антациды, сон в определенном положении тела (для дренирования содержимого дивертикула).

7. Воспаление (дивертикулит), изъязвление, кровотечение, перфорация с развитием медиастинита, сегментарный эзофагит.