- •13.2.2.9. Вакцина қолданудың нәтижелі болуының жағдайлары
- •13.2.2.10. Қазіргі кезде қолданылатын вакциналардың жалпы сипаттамасы
- •13.2.2.11. Вакцинаны егудің көрсетімі мен қарсы көрсетімдері
- •13.2.2.12. Вакцина егудің күнтізбесі
- •13.2.3. Бактериофагтар
- •13.2.4. Пробиотиктер
- •13.2.5. Сиецификалық антидеиелердің негізінде жасалган иммундыбиологиялық препараттар
- •13.2.5.1. Иммунды қан сарысулар. Иммундыглобулиндер
- •13.2.5.3. Иммундытоксиндер. Иммундыадгезиндер
- •13.2.5.4. Абзимдер
- •13.2.6. Иммундымодуляторлар
- •13.2.5.2.Моноклоналды антиденелер
- •13.2.7. Адаптогендер
- •13.3. Вирустық инфекциялардың спецификалық профилактикасы 13.3.1. Вирустың инфекциялардың спецификалық алдын алуда енжар (пассивті) және белсенді
- •14.1 Коктар
- •14.1.1. Аэробты грам оң коктар
- •14.1.1.1. Місrососсасеае түқымдастығы
- •14.1.1.1.1Стафилококтар (Stарhу1ососсus туыстастығы)
- •14.1.1.2. Strерtососсасеае түқымдастығы
- •14.1.1.2.1. Стрептококтар
- •14.1.1.2.2. Энтерококтар (туыстастығы Еntеrососсus)
- •14.1.2 Аэробты грам теріс коктар 14.1.2.1 Нейссериялар
- •14.1.2.1.1. Менингококтар
- •14.1.2.1.2. Гонококтар
- •14.1.3. Анаэробты коктар 14.1.3.1. Анаэробты грам оң коктар
- •14.1.3.2. Анаэробты грам теріс кокктар 14.1.3.2.1. Вейлонеллалар (Үеіііопеііа туыстастыгы)
- •14.2. Грам теріс факультативті-анаэробты таяқшалар 14.2.1. Энтеробактериялар (ЕніегоЬасіегіасеае түқымдастығы)
- •14.2.1.1. Эшерихиоздардың қоздыргыштары
- •14.2.1.2 Клебсиеллалар (Klеbsіеllа туыстастығы)
- •14.2.1.3. Шигеллалар
- •14.2.1.4. Салмонеллалар (Sаlmоnеllа туыстастығы)
- •14.2.1.4.1. Салмонеллез (астан улану) қоздыргыштары
- •14.2.1.4.2. Ауруханаішілік салмонеллез
- •14.2.1.4.3. Протей (Рrоtеus туыстастығы)
- •14.2.1.4. Оба қоздырғышы
- •14.2.1.5. Энтеропатогенді иерсиниялар
- •14.2.1.6. Псевдотуберкулез қоздырғышы
- •14.2.1.7. Ішек иерсиниозының қоздырғышы
- •14.2.2. Вибриондар (Vіbrіоnасеае түқымдастығы)
- •14.2.2.1.Тырысқақ қоздыргышы
- •14.2.2.2. Парагемолитикалық вибриондар (Vіbrіо туыстастығы)
- •14.2.2.4. Хеликобактериялар (Неlісоbасtеr туыстастығы)
- •14.2.3. Раstеurеllасеае түқымдастыгы
- •14.2.3.1. Гемофилді бактериялар
- •14.2.3.1.1. Наеmорhііlus іnfluеnzае (Афанасьев-Пфайффер таяқшасы)
- •14.2.3.1.2. Наеmорhіlus duсrеуі
- •14.3. Бордетеллалар
- •14.3.1. Көкжөтел және паракөкжөтел қоздыргыштары
- •14.3.1.1. Воrdеtеllа brоnсhіоsерtіса, Воrdеtеllа аvіum
- •14.3.2. Бруцеллез (сарып) қоздырғыштары
- •14.3.3.Туляремия қоздырғышы
- •14.3.4. Легионеллез қоздыргышы
- •14.3.5. Псевдомонадалар (Рsеudоmоnаs туыстастығы)
- •14.4. Анаэробты бактериялар 14.4.1. Спора түзбейтін анаэробтар (клостридиялар емес)
- •14.4.2. Күйдіргі бациллалары (Васіllus туыстастығы)
- •14.4.3. Спора түзетін Сlоstridium туыстастығына жататын бактериялар
- •14.4.3.1. Анаэробты инфекция қоздырғыштары
- •14.4.3.1.1. Жарақаттық анаэробты инфекция қоздырғыштары.
- •14.4.3.1.2. Сіреспе клостридиясы (Сlostridium tetani)
- •14.4.3.1.3. Ботулизм клостридиясы (Сlostridium botulinum)
- •14.4.3.2 Лактобациллалар (Lactobacillus туыстастығы)
- •14.5. Листериялар (Listerіа туыстастығы)
- •14.6. Коринебактериялар (Сorynebacterium)
- •14.6.1. Дифтерия қоздыргышы (Corynebacterium diptheriae)
- •14.6.2. Микобактериялар (Мусоbacterіасеае тұкымдастығы)
- •14.6.2.1. Туберкулез қоздыргыштары
- •14.6.2.2. Алапес (лепра) қоздырғышы (Мусоbасtеrіum lерrае)
- •14.6.3. Актиномицеттер (Асtynomyces туыстастығы)
- •14.6.3.1. Нокардиялар (Nосаrdіа туыстастығы)
- •14.6.3.2. Бифидобактериялар (Bifidobacterium туыстастығы).
- •14.6.3.3. Гарднереллалар (Gardnerella туыстастығы)
- •14.7.1.2. Солтүстік азиялық кенелік бөртпе сүзегі
- •14.7.1.3. Марселдік қызбаның қоздырғышы
- •14.7.1.4. Құзды таулардың ақтаңдақтық қызба қоздыргышы
- •14.7.2. Ориенциялар (Цуцугамуши қоздыргышы)
- •14.7.3. Коксиеллалар (Ку- қызбаның қоздырғышы)
- •14.8. Спирохеталар және басқа ирекше, иілген бактериялар
- •14.8.1. Трепонемалар (Тrероnеmа туыстығы)
- •14.8.1.1. Мерез. Бозғылт трепонема (Тrероnеmа раllidum).
- •14.8.2. Боррелиялар. Боррелиоздар
- •14.8.2.1. Эпидемиялық қайталама сүзек
- •14.8.2.2. Эндемиялық қайталама сүзек (кенелік қайталама сүзек, аргас кене боррелиозы)
- •14.8.2.3. Иксод кене боррелиозы - Лайм ауруының тобындағы аурулар
- •14.9 Хламидиялар. Хламидиоздар
- •14.10. Микоплазмалар. Микоплазмоздар
14.2.3.1.2. Наеmорhіlus duсrеуі
Наеmорhіlus duсrеуі - жүмсақ шанкрдің қоздырғышы, алғаш рет итальяндық венеролог А. Дюк (1890) толық анықтаған. Жүмсақ шанкр (шанкроид) - венерологиялық ауру, белгілері мерезге ұқсас. Инфекцияның козі - науқас адам. Жұқтыру жолдары - жыныстық, тұрмыстық қарым-қатынас арқылы. Оңтүстік Америка мен Африкада кеңінен таралған.
Таксономиясы.
Туцымдастыгы: Раstеurеllасеае.
Туыстастыгы: Наеmорhіlus
Түрлері: Наеmорhіlus duсrеуі
Клиникалық көріністері. Инкубациялық кезеңі - 3-5 тәулік, дегенмен, алғашқы белгілері – қызыл дақтың пайда болуы қоздырғыш енген орында бірінші тәулікте байқалады. Қоздырғыштың инвазиялық ошағында жыныс органдарында немесе ауто - жұқтыру нәтижесінде жыныстық органдардан тыс шанкроидқа тән белгілері пайда болады. Жергілікті зақымдануы - маңайы ісіңген жүмсақ жараның пайда болуымен көрінеді. Аймақтық лимфа түйіндері үлғайып, ауырсынады. Мерез шанкрінен айырмашылығы -пальпация кезінде шанкрдің ауырсынуы және қан кетуі байқалады. Ойық жарасы созылмалы түрде жазылады, сондықтан қоздырғыштар қан тамырларына өтіп бүкіл ішкі ағзаларға тарайды. Бүл ауруды мерез, қарапайым герпес, венерологиялық лимфогранулемадан міндетті түрде ажырату қажет.
Иммунитеті. Аурудан кейін иммунитет тұрақты қалыптаспайды, қайталап ауыруы мүмкін.
Микробиологиялық диагноз қою. Бактериоскопиялық әдіс кезінде, әдетте басқа іріңді үрдіс тудыратын микробтармен ассоцияациялық жағдайда грам теріс, ұсақ таяқшаларды ойық жаралардан анықтайды. Бактериологиялық әдіспен қоздырғыштың өсу факторларына тәуелдігін анықтайды (X-
__________________________________________________________________________________329
Факторға тәуелді, ал V- өсу факторына тәуелді емес). Құрамында ванкомицині бар шоколадты агарда, 33°С ературада, ауада 10% С02 бар жағдайда оседі. Гемолизі жоқ сұр түсті, үсақ колониялар түзеді. Кейбір рде ПТР қолданады.
Емдеуі. Антибиотиктер қолданады: цефтриаксон, бисептол немесе эритромицин. т Алдын алуы. Арнайы алдын алу қарастырылмаған.
14.2.3.2. Пастереллалар
Разіеигеііа туыстастығыныц бактериялары көбінесе жануарларға патогенді. Сонымен қатар, адамның ныс алу және асқорыту жолдарында кездесуі мүмкін. Алғашқыда осы туыстастыққа барлық иерсиниялар не франциселлалар кіретін.
Пастереллалардың кейбір түрлері адамда ауру тудырады. Бүл - бактериялық, зоонозды жүқпалы "улар, қарым-қатынастық жүғу жолдарымен, жергілікті тері зақымдануы және лимфоадениттермен іатталады.
Таксономиясы.
Тұқымдастыгы:Раstеurеllасеае. Туыстастығы: Раstеurеllа.
'Гүрлері: Р.multосіdа, Р.hаеmоlуtіса, Р.рnеumоtrоріса, Р.urеае.
Морфологнялық және тинкториалдық қасиеттері. Пастереллалар - үсақ, қозғалмайтын, грам ріс, касуласы бар, сфералық немесе сопақша пішінді коккобактериялар. Микроскопта қарағанда лндыда шашыранды, жүптасып немесе қысқа тізбектеліп орналасады. Көбінесе биполярлы боялады, ресе жануарлардың зақымданған тіндерінен дайындалған препараттарда.
Дақылдандыру және ферментативтік белсенділігі. Пастереллалар - факультативті анаәробтар, температурада, қарапайым қоректік орталарда жақсы өседі. Тығыз орталарда - майда, ақшыл колония ці, ал сүйық орталарда - лайланып, аз жағдайда түнба түзіп өседі. Оксидаза және каталаза ферменттерін еді, қышқылға дейін глюкозаны ыдыратады, нитратты нитритке дейін тотықсыздандырады. Туыстастық інде бактериялар биохимиялық белсенділігі бойынша ажыратылады.
Антигендік қасиеті. Толық зертгелмеген. Қүрамында О-антиген орналасқан.
Патогенділік факторлары. Пастереллалар - факультативті жасушаішілік паразиттер. Негізгі патогенділік факторы - капсула (фагоцитоздан қорғайтын), эндотоксин.
Эпидемиологиясы. Адамдардың негізгі жүғу механизмі - түрмыстық, қарым-қатынас, таралу лдары - жануарлар тістеген жара арқылы, Қоздырғыш-тың табиғаттагы резервуары - жабайы және үй уарлары мен қүстар. Р.тиltосidа жануарларда геморрагиялық септицемия, қүс тырысқағын, ауыл- аруашылық жануарларда - пневмония тудырады. Бүл түрге жататын бактериялар барлық жерде таралған, :байы жануарлардың тыныс алу және асқорыту жолдарынан бөлінеді. Кейбір жағдайларда адамның іыпты микрофлорасы ретінде де бөлінеді. Р.тиltосidа кейде адамдарда әртүрлі ағзалардызақымдайды, всіресе ит және мысық тістеген жараларда жиі кездеседі. Р.hаетlіtііса ірі қара малдың, қой, шошқа, жылқы Жэне тауықтардың жоғарғы тыныс жолдарында табылған. Осы жануарларда пневмония және «транспорттық» қызба тудырады. Ірі қара мал, қой, қүстар арасында эпизоотияның жиі себебі болып келеді. Соңдықган үлкен экономиялық шығындарға әкеледі. Адамда өте сирек инфекция тудырады.Р.рпеитоtrоріса ТЫшқандардың және егеуқұйрықтардың тыныс алу және асқорыту жолдарының қалыпты микрофлора өкілі болып келеді. Кеміргіштерде дисбактериоз кезінде пневмония және сепсис тудыруы мүмкін. Адамдардың кейбір инфекциялары жануарлардың тістеуімен байланысты болуы мүмкін. Р.иrеае - жануарларда өте сирек кездеседі. Дегенмен, басқа микроорганизмдермен ассоциацияда адамдарда созылмалы респираторлы аурулар және іріңці инфекциялық жағдайларда кездеседі.
Клиникалық көріністері. Инфекцияның клиникалық белгілері пастереллалармен ауыратын жануарлар тістегенде көрінеді. Инкубациялық кезеңі 1-5 күнге дейін. Ауру жедел басталып, тістеген ошақта қызару, ісіну, ауырсыну пайда болады. Регионарлы лимфоаденопатия дамуы мүмкін, кейбір жағдайларда
_________________________________________________________________________________330
бактериемия және созылмалы респираторлы инфекциялар жануарлармен қарым-қатынаста болма жағдай да дамуы мүмкін. Осы жағдайларда ауру аэроғенді жолмен жүқтырылғанын көрсетеді.
Иммунитеті. Аурудан кейінгі иммунитет толық зерттелмеген.
Микробиологиялық диагноз қою. Ауру белгілерінің ерекшеліктері жоқ жағдайда микробиологиялық диагноз қою маңызды орын алады. Негізгі зерттеу әдісі – бактериологиялық.. Зерттеу материалы - қан, жараның бөліндісі, қақырық. Оларды қоректік орталарға сеуіп өсіреді, бөлінген микроорганизмдерді идентификациялайды.
Пастереллаларды Наеmорhtіus, Асtіnоbасіllus, Үеrsіnіа, Frаnсіsеllа туыстастығына жататын бактериялардан бірқатар белгілері бойынша ажыратады.
Емдеуі. Антибиотиктерді қолданады (пенициллин, тетрациклин, левомицетин, цефалотин).
Алдын алуы. Арнайы алдын алу қарастырылмаған.
