22 Дарс. Феъли мозий.

وَحَيَ бўлиб ى мутаҳаррик моқабли мафтуҳни алифга қалб қилдикوَحَي бўлди. 10 қоида. وَحَوْا ва وَحَتْ аслида وَحَيُوا ва وَحَيَت эди, ى ни алифга қалб қилгандан сўнг ижтимои сокинайн сабабли алифни ҳазф қилдик, وَحَوْا ва وَحَتْ бўлди. 10,11 қоидалар.

غائب	وَحَي	وَحَيا	وَحَوْا	وَحَتْ	وَحَتا	وَحَيْنَ
مُخاطَب	وَحَيْتَ	وَحَيْتُما	وَحَيْتُمْ	وَحَيْتِ	وَحَيْتُما	وَحَيْتُنَّ
مُتَكَلِّم	وَحَيْتُ	Мажҳули				وَحَيْنا
غائب	وُحَي	وُحِيا	وُحُوْا	وُحِيَتْ	وُحِيَتا	وُحِيْنَ
مُخاطَب	وُحَِيْتَ	وُحِيْتُما	وُحِيْتُمْ	وُحِيْتِ	وُحِيْتُما	وُحِيْتُنَّ
مُتَكَلِّم	وُحِيْتُ					وُحِيْنا

Аслига қайтариб 2 қоида орқали мажҳул қилдик. وُحِيَ

وُحُوْا нинг асли وُحِيُوا эди, ى га замма оғир, уни мо қаблига олиб берамиз ва ижтимои сокинайн сабабли ى ни ҳазф қиламиз. وُحُوْا бўлди. 11 қоида.

Феъли музореъ.

Аслида يَوْحِيُ эди, сокинли و ҳарфи музораат билан касраи тақиқий орасида воқеъ бўлганиучун уни ҳазф қилдик. يَحِي бўлди. 7 қоида. Охиридаги ى га замма оғир бўлгани учун уни олиб ташладик.

يَحُوْنَ ва تَحُِوْنَ аслида يَحِيُوْنَ ва تَحِيُوْنَ эди, ى га замма оғир бўлгани учун уни ташлаймиз, ижтимои сокинайн сабабли ى ни ҳазф қиламиз. تَحِيْنَ нинг асли تَحِيِيْنَ эди. ى га касра оғир уни ташлаймиз, ижтимои сокинайн бўлди, ى нинг бирини ҳазф қилдик. 11қоида.

غائب	يَحِي	يَحِيانِ	يَحُوْنَ	تَحِي	تَحِيانِ	يَحِيْنَ
مُخاطَب	تَحِي	تَحِيانِ	تَحُِوْنَ	تَحِيْنَ	تَحِيانِ	تَحِيْنَ
مُتَكَلِّم	أحِي	Мажҳули				نَحِي
غائب	يُوحَي	يُوحَيانِ	يُوحَوْنَ	تُوحَي	تُحَيانِ	يُوحَيْنَ
مُخاطَب	تُوحَي	تُوحَيانِ	تُوحَُوْنَ	تُوحَيْنَ	تُحَيانِ	تُوحَيْنَ
مُتَكَلِّم	أوحَي					نُوحَي

Аслида يَوْحِيُ эди, 3 қоида га биноан мажҳул қилсак يُوْحِيُ бўлади, ى ни алифга қалб қилдик, يُوحَي бўлди. 10 қоида.

يُوحَوْنَ , تُوحَُوْنَ ва تُوحَيْنَ аслида يُوحَيثونَ , تُوحَيُونَ ва تُوحَيِينَ эдилар, ى мутаҳаррик моқабли мафтуҳни алифга қалб қиламиз ва ижтимои сокинайн сабабли алифни ҳазф қиламиз يُوحَوْنَ , تُوحَُوْنَ ва تُوحَيْنَ бўлди. 10,11 қоида лар.

Исми фоил.

واحِياتٌ

واحِيَتانِ

واحِيَةٌ

واحُونَ

واحِيانِ

واحٍ

واحٍ нинг асли واحِيٌ , واحُونَ нинг асли واحِيُونَ эди, ى га замма оғир, биринчи мисолда уни ташлаб юборамиз, иккинчи мисолда уни мо қаблисига нақл қиламиз, واحِيْنْ ва واحُُيْوْنَ бўлиб ى билан танвин ва وْ ўртасида ижтимои сокинайн вужудга келди, ى ни ҳазф қилдик.

Исми мафъул.

مَوْحِيّاتٌ

مَوْحِيَّتانِ

مَوْحِيَّةٌ

مَوْحِيُّونَ

مَوْحِيَّان

مَوْحِيٌّ

مَوْحِيٌّ аслида مَوْحُوْيٌ эди, ى билан و бир калимада жамъ келиб аввалгиси сокин бўлгани учун و ни ى га қалб қилдик ва идғом шарти вужудга келгани учун ى ларни бир бирига идғом қилдик. 13 ва 5 қоидалар.