55. Грамадска-палітычнае жыццё бсср у 70-я гг. У першай палове 80-х

У кастрычніку 64 Хрушчоў адпраўлены ў адстаўку, чым скончыўся перыяд адлігі. Першым сакратаром абраны Брэжнеў. Са статута партыі было знята абмежаванне аб знаходжанні на кіруючых пасадах звыш трох тэрмінаў, у 1965 г.КПБ узначаліў машэраў. У другой палове 60-х Узмацніліся кансерватыўныя тэндэнцыі. На змену адлізе прыходзіць перыяд застою. Узмацнілася праследаванне іншадумцаў. Ячшэ больш узрасла роля партыі ў краіне. У канстытуцыі 1977 г. была замацавана яе кіруючая роля. Афіцыйная прапаганда абыыходзіла маўчаннем існуючыя праблемы ў сацыяльнай сферы. Але частка інтэлігенцыі выступае з крытыкай сістэмы, на што кіраўніцтва адказвае пастановамі і артыкуламі Угалоўнага коджксу (“ за агітацыю ў мэтах паслаблення савецкай улады прыгавор ад 6 месяцаў да 7 гадоў пазбаўлення волі”)

Узмацняецца як і раней бюракратычны і камандна-адміністрацыйны стыль у кіраўніцтве дзяржавы. Усе рашэнні, якія тычыліся развіцця дзяржавы, яе будаўніцтва, народнай гаспадаркі, развіцця сацыяльнай сферы і грамадства рашаліся на партыйнах з’ездах (вся партыя) і пленумах(мясцовая арганізацыя). Адбывалася адзяржаўленне прафсаюзаў.пастаянны кантроль скоўваў дзейнасць нават камсамола. Партыйныя органы ставілі пад кантроль органы улады. У краіне быў аб’яўлены курс на пабудову камуністычнага грамадства. Зафіксаваны факт будаўніцтва развітога сацыялізму.

Здаровыя сілы грамадства(якіх было ўжо мала)востра адчувалі неабходнасць радыкальных перамен.

56. Спроба мадэрнізацыі савецкай сістэмы ў перыяд палітыкі перабудовы

На красавіцкім пленуме ЦККПСС (1985) задачамі разіцця народнай гаспадаркі была вызначана перабудова гаспадарчага механізму і паскарэнне сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны.

1985-91 – палітыка перабудовы. Гэты тэрмін ужываецца з сярэдзіны 80-х і абазначае курс на рэфармаванне сацыяльна-эканамічнай і палітычнай сістэмы СССР. Яна пачалася па ініцыятыве генсека ЦК КПСС Гарбычова і яго бліжайшых паплечнікаў. Асноўным зместам абвяшчалася абвяшчалася ўмацаванне сацыялістычнага ладу праз дэмакратызаццыю грамадскага жыцця і радыкальную эканамічную рэформу. Галоўнымі лозунгамі перабудовы становяцца дэмакратыя і галоснасць. У гэты час паслябляецца цэнзура і пераасэнсоўваецца савецкая гісторыя. Вострымі становяцца перадачы, артыкулы, рэпертуар тэатраў і кінафільмы. Публдікуюцца забароненыя творы Салжаніцына, Рыбакова, Платонава. Ствараецца камісія па рэабілітацыі ахвяр сталінскіх рэпрэсій. Але грамадства перамены успрыняло неадназначна: адны іх расцэньвалі як антысавецкую кампанію, другія лічылі, што пераўтварэнні ідуць вельмі марудна.

Калі пераўтварэнні палітычнага ладу хоць з цяжкасцю але адбываліся, то сітуацыя ў галіне эканомікі змяналася яшчэ больш марудна. Першы этап оэформаў 85-87 гг. прадугдежхваў, ўто на аснове мадэрнізацыі машынабудавання будзе праведзена тэхнічнае пераўзбраенне ўсёй народнай гаспадаркі. Планавалася павялічыць выкарыстанне новых тэхналогій, вылічальнай тэхнікі, робатаў, змяніць сістэму кіравання эканомікай, змяніць правы прадпрыемтсавў. У якасці эксперыменту ўводзілася самафінансаванне. Але пры захаванні камандна-адміністрацыйнай сістэмы відавочных змен не адбылося (з ліку прычын: ЧАЭС, землетрасенне ў Арменіі,

На другім этапе рэформаў з 87 г. ставілася задача правесці рацыкальную эканамічную рэформу:

1. Змяніць сістэму планавання,

2. Пашырыць самастойнасць мерапрыемствай

Але нягледзячы на павелічэнне тэмпаў эканамічнага росту змены правесці не ўдалося.

На канферэнцыі адзначалася што неўдачы у рэформаў звязаны з камандна-адмін с-май і было прынята рашэнне аб стварэнні сацыялістычна – эканамічнай дзяржавы