Герпесвирусты инфекция

Герпес вирусы (Herpesviridae) – бұл біріншілік немесе екіншілік иммунотапшылықта дамитын және инапарантты, субклиникалық және клиникалық манифестті формада көрінетін, адамның инфекциялық ауруларының үлкен тобы – герпес инфекциясының қоздырғышы болып табылады.

Герпес вирустың барлық типтері адамдақұрылымы ұқсас жалпы антигендерімен ерекшеленеді және жасушаішілік ДНҚ-гендік қоздырғыштары болып табылады. Герпес вирусы 3 негізгі компоненттен тұрады: нуклеоид, сызықты екі жіпті ДНҚ, капсид және ақуыз-липидті қабықша (3сурет)

.

3 сурет- герпес вирусының құрылымы. Этиологиялы маңызды вирустарға жай герпес вирусы -1 (ЖГВ-1)және ЖГВ-2 жатады. Эпидимиологиясы мен патогенезі 4 суретте көрсетілген

ЖАЙ ГЕРПЕС ВИРУСЫ

Ағзаға енуі

ену қақпасы:

• Тері

• Ауыз, көз, жыныс мүшелерінің шырышты қабаты

Қорғаныс механизмдері

Арнайы арнайы емес

• Секторлы иммуноглобулин А синтезі

• Сенсибилизирленген лимфоциттер (Тжәне Б)

• Коньюктиваның қалыпты флорасы

• Эпителий

• Коньюктива жасушаларымен шығаратын шырыш

• Жас сұйықтығы

• Интерферонның жергілікті түзілуі

қорғаныс тосқауылдарынан өту

ЖГВ жұқтырылған жасушалардың опат болуына шақыратын цитопатикалық әсері болады. Көбінесе эпителий тектес жасушалар зақымдалады, өйткені оларға аса қарқынды зат алмасу тән. ҚГВ-мен инфекциялану көбіне баланың антеналды немесе өмірінің 1-ші жылында болады. Инфекция көзі науқастар мен сау вирустасымалдаушылар болып табылады.

Герпес вирустың нысана-жасушалары шырышты эпителийдің жасушалары болып табылады. 1-ші және 2-ші типтегі герпес-вирустың қанның коагуляциясына әсері туралы кейбір анықталған мәліметтер бар. Белсенді герпес инфекциясы гистологиялық тұрғыдан фибриннің ұсақ қантамырларында жиналуына септігін тигізеді. Герпес вирусы эндотелийдің беткі конформациясына алмасады; жұқтырылған эндотелийде тромбиннің түзілуі 2-3 есе жоғарылайды. Герпес вирусы тромбоцит пен нейтрофилдердің эндотелийге жабысуын жоғарылатады. Қантамырдың зақымдалған эндотелий өзінің антикоагулянтты қасиетін жоғалтады және прокоагулянтты болып қалыптасады. Бұл мәліметтер тромбоз, жеке алғанда, веноздық, балаларда неонатальды герпес энцефалитімен мидың зақымдалуының бірден-бір механизмін болжаудың негізін береді.

Клиникалық ерекшеліктері

ҚГВ шақыратын ауру біріншілік және екіншілік герпес инфекциясы болып бөлінеді. Клиникалық белгілерімен 4 формада ерекшеленеді: латентті, локализацияланған, генерализацияланған және аралас.

Біріншілік герпес инфекциясы адам ҚГВ-мен бірінші байланысқанда пайда болды. Бұл әдеттегідей ерте жастағы балаларда болады. Қысқа инкубациялық кезеңнен кейін (2-14 күн) қанда ҚГВ-қа антидене анықтала бастайды және 80-90% науқастарда біріншілік жұқтыру латентті формада өтеді. 10-20% науқастарда жалпы инфекциялық қызба синдромымен және басқа да интотоксикациялық белгілермен – көбінесе бұл жіті респираторлық (ЖРА) немесе афтозды стоматит сияқты клиникалық көріністермен орын алады.

Біріншілік герпес инфекциясы терінің және шырышты қабықтың, сонымен қатар конъюктиваның немесе қасаң қабықтың зақымдануына алып келуі мүмкін.

Екіншілік герпес инфекциясы біріншілік герпестен кейін кез келген жастағы адамдарда кезедеседі. Вирусқа қарсы антиденелердің бар болуы фонында рецидивтердің пайда болуына байланысты, олар әлсіз айқындалған жалпы инфекциялық синдроммен өтеді.