- •Мазмұны
- •I тарау. Неонатологияға кіріспе. Қазақстандағы неонатологиялық қызметтің ұйымдастырылуы.Терминалогия және статистикалық көрсеткіштер .
- •1.3 Гестациондық жасты бағалау
- •II тарау. Антенаталды патология Құрсақ ішілік өсу мен дамудың тежелуі
- •1 Кесте. Нәрестелердің туылған кезіндегі негізгі параметрлерінің гестациялық жасқа сәйкетігі
- •III тарау. Нәрестелердің постнаталды бейімделуі. Шекаралық жағдайлар. Жаңа туылған нәрестелердің күтімі және тамақтануы.
- •3.1 Жаңа туған нәреселердің шекаралық жағдайлары
- •3.2. Нәрестенің мүшесі мен жүйелерінің анатомо- физиологиялық ерекшеліктері
- •3.3. Нәрестелердің күтімі.
- •1 Қадам- Босануға бөлме дайындау
- •2 Қадам- Нәрестені кептіріп- сүрту:
- •Жаңа туылған нәрестелер бөлімшесінде іріңді-септикалық аурулар мен госпиталды инфекцияны алдын-алу.
- •Жаңа туған нәрестелердің тамақтануы.
- •IV тарау. Жаңа туылған нәрестелерді клиникалық тексеру
- •Шолып қарау
- •Жүйелер бойынша қарау.
- •Нәрестелердің шартсыз(туа біткен) рефлекстерін бағалау.
- •V тарау.
- •VI тарау. Шала туылған нәрестелер
- •VII тарау. Тыныс алу мүшелерінің патологиясы
- •7.1. Респираторлы дистресс синдромы
- •7.2. Нәрестелер пневмониясы.
- •ViiIбөлім.Жаңа туылған нәрестелердің жүйке жүйесінің патологиясы.
- •8.1. Тұншығу перинаталды церебралды бұзылыстардың факторы ретінде.
- •8.2. Бас миы мен жұлынның жарақаттық және интранаталды зақымдалуы. Туыт жарақаты.
- •8.1.Бассүйек ішілік қан құйылулар
- •Біққ клиникасы
- •Эпидуралды қанқұйылулар
- •Субарахнойдалды қанқуйылулар
- •Ми қарыншаларына қанқуйылулар (перивентрикулярлы-интравентрикулярлы)
- •Пиқ патофизиологиясы
- •Миішілік (паренхиматозды) қанқуйылулар
- •Босану кезіндегі жұлын жарақаттары
- •Акушерлік салдану
- •Зақымдалу механизмі
- •Акушерлік парездердің ағымы
- •Басқа да туыт жарақаттары
- •Жұлынның туылу жарақатының емі
- •8.3. Гипоксия-ишемиялық энцефалопатия
- •Ми зақымдалуының локализациясы
- •Нейросонография мәләметтері бойынша пвл дәрежелері
- •Дамып келе жатқан мидың перинаталды зақымдалулардың неврологиялық салдары: ликвородинамика бұзылыстары бар жағдайлар мен аурулардың диагностикасы.
- •Мерзіміне жетіп туылған нәрестенің бас шеңберінің өсу қарқыны
- •Гипоксиялық-ишемиялық энцефалопатия (гиэ) кезіндегі ес бұзылыстары.
- •Гиэ болжамы
- •Балалардағы жүйке жүйесінің (жж) зақымдалуы (Маслова о.И., 1999 г.)
- •Неонатальды тырысулар
- •Пайда болу уақытына байланысты неонатальды тырыспалардың болжам себептері (ю.И. Барашнев, 2001г.)
- •IX тарау. Жаңа туылған нәрестелердің сепсисі және бактериальді инфекциялары.
- •Стафилодермиялардың емі
- •Стрептодермиялар
- •Стрептодермиялардың емі
- •Нәрестелердегі бактериальді инфекцияның жайылмалы түрге айналуына ятрогенді факторлардың қауіпті факторлары
- •X тарау. Құрсақішілік инфекциялар Құрсақішілік инфицерлену туралы түсінік
- •Туа біткен токсоплазмоз
- •Туа біткен токсоплазмоздың клиникасы
- •1 Кесте. Туа біткен токсоплазмоздың жиі кедесетін клиникалық түрлері
- •Диагностикасы
- •Ажыратпалы диагноз
- •Алдын-алу
- •Балалардың құрсақішілік вирусты инфекциялары қызамық.
- •Туа біткен қызамық
- •Диагностикасы
- •Этиологиясы
- •Инфекцияның эпидемиологиясы мен берілу жолдары.
- •Патогенезі
- •Патанатомия
- •Клиникасы
- •Диагностикасы.
- •Құрсақішілік цмви
- •Виферонмен ем
- •Комбинирленген ем
- •Алдын-алу
- •Герпесвирусты инфекция
- •Қорғаныс механизмдері
- •Арнайы арнайы емес
- •Неонатальды герпес.
- •Диагностикасы
- •Хламидиялы инфекция
- •Нәрестелерде хи емі
- •Құрсақішілік микоплазмалы инфекция
- •Құрсақішілік листериоз
- •Құрсақішілік листериоз диагностикасы
- •Туа біткен мерез
- •Диагностикасы.
- •XI тарау. Жаңа туылған нәрестелердің сарғаюы
- •Билирубиннің алмасуы
- •Неонатальды сарғаюлар
- •Нәрестелердің физиологиялық сарғаюы
- •Нәрестелердің патологиялық гипербилирубинемиясы және патологиялық сарғаюы
- •Криглер-Найярсиндромы (I және II типті)
- •Нәрестелердің гемолитикалық сарғаюлары
- •Нәрестенің гемолитикалық ауруы (нга)кезіндегінәрестені жүргізу тактикасы
- •Нәрестенің дене салмағына қарай өмірінің 24-168 сағат өмірінде фотоем және қан алмастырып құюға көрстелім
- •Өмірінің бірінші тәулігінде нга даму қауіпі бар нәрестені жүргізу тактикасы
- •Коньюгациялы гипербилирубинемия кезіндегі нәрестені жүргізу тактикасы
- •Жүректік:
- •Тамырлық :
- •XII тарау. Нәрестелердің геморрагиялық ауруы.
- •Туа біткен жүрек ақаулары
- •Сол жақ коронарлы артерияның өкпе артерисынан аномальды ауытқуы(Блайд-Уайт-Гарленд синдромы)
- •Миокард аурулары
- •Нәрестелердегі жүрек ырғағының бұзылыстары
- •Синусты түйіннің әлсіздік синдромы (стәс)
- •Жыпылықтамалы аритмия(жа).
- •Толық ав блокада (тавб)
- •Экс имплантациясына көрсетілім
- •Ұзарған qt синдромы (ұqtс)
XI тарау. Жаңа туылған нәрестелердің сарғаюы
Неонаталды сарғаюлардың ажыратпалы диагностикасының алгоритмі
Билирубиннің алмасуы
Қан билирубині. Қан саруысындағы билирубиннің қалыпты мөлшері 5-17 мкмоль/л. Қанда билирубиннің 96% ерімеген тікемес түрде, қалған 4% глюкурон қышқылымен байланысқан тік билирубин, ол суда ериді, бүйрекпен сүзіліп зәремен шығады. Қан сарысуындағы тік билирубин деңгейі 1.7-8.5 мкмоль/л құрайды. Билирубиннің 80% өлген эритроциттердің ыдырауынан пайда болады. Эритроциттер 120 тәуліктей өмір сүреді, содан кейін оларды макрофагтар бұзады, ыдырау кезінде гемоглобин қышқылданып, темір атомын жоғалтып биливирдинге айналып, билирубинге дейін қалпына келеді. Қандағы билирубиннің 15-20% жуық басқа көздерден пайда болады, нәтижесіз эритропоэз кезінде ми кемігінде эритроидты өсіндінің дамыған жасушаларының ыдырауы және гемқұрамды белоктардың ыдырауы, әсіресе бауырдың микросомалды ферменттерінің және миоглобиннің ыдырауы салдарынан. Бұл –былай айтқанда таңбалы ерте билирубин. Тік емес билирубин , қан сарысуына түсіп альбуминмен қосылып тұрақты ковалентті емес байланыс түзеді.Билирубин : бауырдағы метаблизімі. Өт пигменттерінің метаболизіміне қатысты басты ролді бауыр атқарады. Оның үш фазасын ажыратады:- ұстап алу;- коньюгация;- өтке экскрециясы. Өт пигметтер метаболизімінің жылдамдығы негізінен үшінші фазамен анықталады; гепатоциттер зақымдалғанда ең бірінші зардап шегетін де осы. Тік емес билирубиннің полярлы емес молекуласы альбуминнен ажырап, диффузия немесе белсенді транспорт арқылы жасушалық мембрана арқылы гепатоцитке өтеді, ол жерде негізінен глутатионтрансфераза атты (лигандинмен) цитоплазмалық белогымен байланысады, ол өз алдына билирубиннің қайтадан қан сарысуына түсуіне кедергі жасайды және билирубиннің эндоплазмалық ритикулумға өтуіне көмектеседі. Тік емес билирубин тек амфифильді молекула(суда да майда да ериді), мысалға ,альбуминмен байланысқаннан кейін ғана суда ери алады. Өтке түсетін билирубин глюкурон қышқылымен байланысып, билирубиннің моноглюкурониді мен диклюкуронидіне айналғанда ғана ери алады. Бұл реакция гепатоциттердің эндоплазмалық ретикулумінде глюкуронилтрансфераза әсерімен жүреді. Билирубин метаболизімінің жылдамдығы негізінен өт экскрециясына байланысты болады. Қалыпты жағдайда өтпен тек қана тік билирубин шығарылады. Ол өтке гепатоциттің апикалды мембранасы (өтті полюс) арқылы белсенді транспорт жолымен түседі. Экскрецияның бұзылысы - өттегі билирубин концентрациясының төмендеуіне және гепатоциттердің синусоидалды (базолатералды) мембрана арқылы тік билирубиннің қанға өтуіне әкеледі. Билирубин :алмасудың ішектік фазасы. Тік билирубин өт жолдарымен өтіп онекі елі ішекке түседі, содан кейін өзгермеген түрінде нәжіспен бөлініп шығады немесе мықын ішек пен тоқ ішектің бактериаларының әсерімен уробилиногенге айналады. Уробилиноген ащы ішек пен тоқ ішекте сіңіріліп қақпа көк тамырына түседі.уробилиногеннің бір бөлігі бауырмен қармалып, өт арқылы қайтадан ішекке түседі, ал қалған бөлігі жүйелі қанайналымға түсіп, зәрмен шығады. Қалыпты жағдайда уробилиногеннің зәрмен шығуы 4 мг/тәу аспау керек. Бұл көрсеткіш , уробилиногеннің бауырмен қармап алу мен экскрециялауы бұзылғанда жоғарлайды, мысалы гепатоциттер зақымдалуында немесе гемолиз кезінде билирубиннің көп түзілуі салдарынан болады. Және керісінше холестаз немесе бауырдан тыс өт өзектерінің обструкциясы кезінде билирубиннің ішектік фазасы бұзылады, ал уробилиноген түзілісі мен экскрециясы төмендейді. Сондықтан зәрдегі уробилиногеннің деңгейін анықтау , гипербилирубинемияның себебін анықтауға көмектеседі. Билирубин: зәрмен шығарылуы. Қалыпты жағдайда зәрдегі билирубин іздерін тек спектрофотометриямен анықтауға болады. Альбуминмен тығыз байланысқан, тік емес билирубин- бүйрек тостағаншаларының мембранасы арқылы өте алмайтындықтан және бүйрек өзекшесінің жасушаларымен секреттелмейтіндіктен, ол зәрмен шығарылмайды. Тік билирубиннің полярлы малекуласы, альбуминнің малекуласымен тығыз байланыспаған. Тік билирубинің көп бөлігі қанда бос күйінде жүреді, сондықтан бүйрек шумақшаларында сүзіліп зәрмен шығарылады. Билирубиннің зәрде пайда болуы-тік гипербилирубинемия жайлы ақпарат береді және сарғаюдың себебін анықтауға көмектесетін ерте ажыратпалы диагностика белгісі. Өт қышқылдары бүйрек тостағаншаларындағы тік билирубин сүзілуін күшейтеді, сондықтан олардың қандағы деңгейі жоғарласа, мысалы холестаз кезінде, зәрде билирубин деңгейі едәуір жоғарлайды.
