2. I. Yütel avırulı kéşé.

KÜKSÜ f. Kügerüv, kügerüden naçar, açı tem kérüv (aşlık, on h. b. ş. turında).

KÜKTAŞ i. söyl Bakırnı kükért kislotasında érétép alıngan kük töstegé toz; bakır kuporosı.

KÜKFARIZ i. isk. k. kuktaş.

KÜKÇÉL s. dial. Bérkader basınkı, karlıkkan tavışnı xetérletken (tavış turında).

KÜKÇEÇKE i. söyl k. kükçeçek.

KÜKÇEÇEK i. Kübrek ucım aşlıkları çeçüléklerénde oçrıy torgan açık kük çeçeklé çüp ülen; rusçası: vasilёk.

KÜKŞÉL s. dial. k. küksél.

KÜKŞÉLLENÜV f. dial. k. kükséllenüv.

KÜKŞİN i. dial. k. kuvşin.

KÜKŞE i. zool. Çıpçıklar otryadınnan kış köné cılı yakka kite torgan, urmanda yeşevçé koş.

KÜKŞEKOŞ i. söyl k. kükşe.

KÜKEY'. 1. biol. Ana cénés küzenegé.

biol. Ana böcekler sala torgan şundıy uk küzenek.

biol. Ata cénés küzenekleré yasala torgan cénés bizé hem kéşéde, xayvannarda bula torgan éçké sékrétsiye organı.

4. söyl k. yomırka.

KÜKEYAŞAR i, zool. Başka böceklernéñ kükeyleré éçéne kükey sala torgan parazit böcek.

KÜKEYLÉK i. biol. Kükey küzenek yasala torgan cénés bizé.

KÜ-KÜ avaz iyer. k. kek-kük.

KÜL I i. 1. Bötén yaktan da yarlar bélen uratıp alıngan tabigıy sulık. || s. meg. Külde yeşiy torgan. || s. meg. Külde yözü öçén bilgélengen.

2. Su tügélép, cıyılıp barlıkka kilgen kéçkéne sulık; küldevék. II i. Zur kapçık (gadette çıptadan tégélgen bula).

KÜLBÜGA i. zool. Çélenner sémyalıgınnan ükérgen tavış çıgara torgan saz yaki yılga koşı.

KÜLDEVÉK i. Kar érégennen yaki yadgır yavgannan soñ cıyılıp kalgan suv.

KÜLÉK i. dial. Kamıştan h. b. ş. ürép yasalgan sumka.

KÜLÉM i. 1. Köndézgé yal (kır éşlerénde).

2. Kır éşleré éşlegende bilgélé bér vakıt éçénde başkaruv öçén bulép alıngan cir meydanı; ki-şerlék.

KüLLEVÉK i. k. küldevék.

KÜLMEK i. 1. Maxsus élgéde tégélép, éçké hem tışkı kiyém bularak kiyéle torgan kiyém, nigézde iké törlé bula: 1) koftadan gıybaret éské öléşé bélen yubkadan gıybaret askı öléşé bérge totaştırılıp )

bér bötén teşkil itken kiyém (bu térén xatın-kızlar kiye). 2) gevdenén éské öléşé öçén bilgélengen kiyém (bu térén ir-at kiye).

2. dial. Ana karınındagı tumanıñ tışçası.

KÜLMEK-KÜNÇÉK cıy. i söyl. Külmek, éçké külmek h. b. ş. k i ém ner.

KÜLMEKLÉK i. 1. Külmek tégerge yaraklı tukıma; külmek tégü öçén bilgélengen tukıma, matérial.

2. s. meg. Külmek tégü öçén bilgélengen, külmek tégerge yaraklı; külmekke citerlék.

KÜLMEKÇEN rev. béké kiyém kiyép tormıyça, külmek kigen kiléş.

KÜLMEK-IŞTAN cıy. i. Kiyémnén bér téré bularak külmek bélen ıştan.

KÜLMEK-IŞTANLIK i. Külmek hem ıştan tégü öçén tukıma, matérial.

KÜLÇE i. dial. Bocra, alka.

KÜLEGE i. 1. Bér yaktan yaktırtılgan prédmétnıy ikénçé yagında barlıkka kilgen karangı çagılışı. II Koyaş, ay yaktırtudan cir östéndegé prédmétlarnın ikénçé yagında barlıkka kilgen karadgı çagılış (bu çagılış koyaş, ay yugarı bulganda — kıska, tüben bulganda ozın bula). 2. Nerse bélen de bulsa kaplanıp, koyaş nurlarınnan saklangan prostranstvo, urın.

Karañgıda açık kürénmegen kéşé, xayvan yaki bérer prédmét; alarnıñ açık bulmagan şevlesé.

maxé. Kartinada, resémde kéşénéñ yaki prédmétnıy in az yaktırtılgan yagın kürsetken urın.

küç. Kéşédegé éçké ruxi xelnéñ (gadette kaygılı, sagışlı xelnéñ) yözde, küzde çagıluvı.

küç. Kaygılı, küñélséz kürénéşlernéñ çagılışı; kaygı, küñélsézlék bilgésé, galemeté.

küç. Nersenéñ de bulsa kiré, naçar yagı; naçarlık.

KÜLEGELÉ s. Külege töşken, külegelenép torgan; koyaş nurlarınnan ışıklangan.

KÜLEGELÉK i. k. külege (2 meg.).

KÜLEGELEV f. 1. Külege barlıkka kitérüv, külege yasav; külege bélen ışıklav, külege bélen kaplav.