2. Dulkınnar yarga, bürenege, köymege h. B. Ş. Berélgende barlıkka kilgen tavışnı béldére.

Çep-çep itüv — 1) çebeklev, çebek-çebek itüv. 2) munça çabu (balanı).

ÇEPEK i. söyl. Tukmav, suguv.

ÇEPEP-ÇEPEP rev. dial. Çapıldatıp (avıznı), üzénçeléklé tavış barlıkka kitérép (avız bélen).

ÇEPELEK: çepelek birüv gada s. — kıynav, tukmav.

ÇEPELENÜV f. söyl. k. çebelenüv.

ÇEPEME i. dial. k. belek.

Çepeme tup — tuplı uyınnarnın. bérsé (balalar uyını).

ÇEPELEŞÜV f. dial. Tirgeşüv, ızgışuv.

ÇEPEV f. söyl. 1. Yarım sıyık massanı bérer katı nersege köç bélen kitérép berüv, berép sılav. || küç. Nerse de bulsa baş tübeséne kiyüv.

Suguv, berüv. || dial. Beleklev.

gadi s. Kinetlék hem kötélmegenlék megnesén béldérép, „birüv, kuyuv" figılleré urınına kullanıla (gadette küñélséz, naçar nerse turında).

ÇERDEKLENÜV f. Bik katı berüvden yeki sugudan vatılıp-sınıp vaklanuv, vak kiseklerge ayırıluv; yarıluv-sınuv. // Sınuv, sınıp vaklanuv (söyek).

ÇERDEKLEV f. Vatıp-sındırıp vaklav, vak kiseklerge ayıruv, yargalav.

ÇERÉK i. Bagana umartanın éçénde öské yaktan arkılı kuyılgan agaçlar.

ÇERÉKSÉZ s. dial. Tüzémséz, çıdamsız.

ÇERÉLDÉK s. söyl. 1. Bik küp çeréldi torgan, çeréldep söyleşe torgan.

2. Açı hem néçke (tavış turında).

ÇERÉLDEVÉK s. k. çeréldék.

ÇERÉLDEV f. 1. Açı néçke tavış bélen aşıgıp svylev yeki kıçkıruv; tavışlanuv.

Üzéne bértörlé tavış çıgarıp kıçkıruv (meselen, akçarlaklar).

rev. meg. çeréldep. Açı néçke tavış bélen.

ÇERÉM i. isk. Kün.

ÇERKE I i. dial. Baltır.

ÇERKE II i. isk. İsértkéç éçémlék éçüv öçén borıngı savıt. || söyl. Ryumka.

ÇERMEK i. isk. Kayış, çi kayış.

ÇERPELENÜV f. dial. k. çerdeklenüv.

ÇERPELEV f. dial. Yaruv, vatuv.

ÇERTEP i. dial. İzvést.

ÇER-ÇER avaz iyer. Açı itép kıçkırıp söyle-gende yeki söyleşkende barlıkka kilgen tavışnı béldére.

ÇERÇERLÉ i. Balalar uyınınıñ bér taré; yort-yortlı uynav.

ÇERŞEMBÉ i. Atnanıñ yakşembéden son öçénçé kvné.

ÇETÉLDEVÉK: çetéldevék başmak — öyde kiye torgan artsız ayak kiyémé; rusçası: şlépantsı.

ÇETÉRDEV f. dial. özdérép, çatnatıp svylev. II rev. meg. Çetérdep, bar kéçé bélen, bötén köçéne; bik nık.

ÇETÉRTEN s. 1. Bik ütkén, çaya téllé. 2. blgér, citéz, ütkén.

ÇETÉR-ÇETÉR avaz iyer. dial. k. çet-çet (1 meg.).

ÇETLEKİ i. dial. Çürekey.

ÇETNEBİ i. dial. Süzge bik osta hem ütkén kéşé; citéz, ölgér, çeçrep torgan kéşé.

ÇET-ÇET avaz iyer. 1. özdérép, çatnatıp, kıyuv itép söylevné béldére.

2. Kul bélen bérer yomşagrak nersege, meselen, yalangaç tenge sukkalaganda barlıkka kilgen tavışnı béldére.

ÇEÇ i. Kéşénéñ başında üse torgan, mégéz mat-deden gıybaret bik néçke cép sıman ték. || Kéşénéñ başında üse torgan şundıy teklernéñ barısı.

Çeç aldıruv—1) çeçné peké yeki maşinka bélen böténley aldıruv, kırkıtuv. 2) çeçné bérer revéş birép kistérüv, kıskartuv, kırkıtuv.

ÇEÇBAG i. isk. k. çeçürgéç.

ÇEÇBAY, ÇEÇBEY i. bot. Kıyaklı üsémlékler sémyalıgınnan küpyıllık ülen; tutık ülené; rusçası:véy nik.

ÇEÇBİ i. söyl. Tuzgıgan çeçlé xatın-kız, pumala çeçlé xatın-kız turında.

ÇEÇÉ i. dial. Yüvéş aşlıknı kiptérüv öçén agaçlardan yasalgan korılma, tagan, şéş.

ÇEÇÉLMELÉ s. söyl. Bér noktadan tire-yakka nur sıman bulıp taralgan sızıklarnı xetérletken yeki şundıy sızıkları bulgan.

ÇEÇÉLÜV f. 1. Téş. yün. k. çeçüv.