2. Rev. Meg. Çatnatıp. Açık itép, açık işétélérlék itép, kurıkmıyça, kistérép (eytüv, söylev).

ÇATNAV f. 1. Bérer^nersede yarılıp kitken éz, artık tiren hem zur bulmagan yarık barlıkka kilüv (böténley ük vatılmav). || i. meg. Kéçkéne géne éz, çatnagan urın.

söyl. Yargalanuv (irén turında).

Agaç, salam, péçen p. b. ş. nerseler yanganda üzéne bérterlé şartlagan sıman tavış barlıkka kilüv.

söyl. Kinet hem keçlé tavış barlıkka kilüv turında.

sval. Avırtuv, çençüv (katı avırtuv sizüv turında).

ÇAT-ÇAT avaz iyer. Bérer katı nerse bélen ci-ñélçe sukkanda h. b. ş. vakıtta barlıkka kilgen tavışnı béldére.

Çat-çat itép — çatnatıp, açık itép, kıyuv revéşte (cavap birüv, söylev h. b.).

ÇAT-ÇOT avaz iyer. Tamçı tamunı hem şuna oxşagan başka tavışlarnı béldére.

ÇATIY-ÇOTIY rev. söyl. Alpan-tilpen.

ÇATIR I i. 1. Su ütmiy torgan tukımadan yeki tiréden cirge utırtılgan kazıklarga tarttırıp yasalgan, vakıtlı revéşte ışıklanuv, toruv öçén xézmet ite torgan korılma.

2. söyl. Koyaştan yeki yangırdan saklanuv öçén yasalgan yapma.

ÇATIR II: çatır çabu — bik şep çabu, çabın çıgıp kitüv.

ÇATIRDATUV f. 1. Bérer nersené sındırıp, kısıp, kırıp h. b. ş. yullar bélen üzéne bértörlé, çatır-çotır kilgen tavış barlıkka kitérüv.

2. rev. meg. çatırdatıp. Bik katı ittérép, bik, nık ittérép (totuv, kısuv h. b.).

ÇATIRDAV f. 1. Bérer nerse sınganda, yarılgan-da, şartlaganda h. b. ş. oçraklarda üzéne bértörlé, çatır-çotır kilgen tavış barlıkka kilüv.

2. rev. meg. çatırdap. Bik katı itép, bik nık (kısuv, élektérüv h. b. ş.).

ÇATIRLAV f. isk. k. çatırdav.

ÇATIR-ÇATIR avaz iyer. k. çatır-çotır.

Çatır-çatır çabu — k. çatır çabu.

ÇATIR-ÇOTIR avaz iyer. Bérer nerse şartlaganda, yanganda, sınganda yeise bérer katı nersege berélgen-de h. b. ş. oçraklarda barlıkka kilép, kisek-kisek çıkkan tavışlarnı béldére.

ÇAVKA i. dial. 1. Kuvak, kuvaklık; vak agaçlık.

2. k. çıbık (4 meg.).

ÇAVKALIK i. dial. k. çavka.

ÇAXSİTKA i. söyl. Üpke tübérkülézı, üpke avıruvı.

ÇAXO'TKALI s. söyl. Çaxotka bélen avırıy torgan, üpke avıruvlı.

ÇAXOXBİLİ i. Tavıkyeki sarık iténnen, temlet-, köçler salıp, üzéne bér maxsus yul bélen ezérlengen kavkaz xalkı aşamlıgı

ÇAÇAK i. Bérer nersenéñ çiténe bizev öçén totılgan çuklar yeki cépler beylemé.

ÇAÇAKLANUV f. 1. Téş. yün. k. çaçaklav.

2. söyl. Télgelenüv; tuzıp çaçaklar barlıkka kilüv (meselen, bérer kiyémnéñ kırıyında).

ÇAÇAKLAV f. Çaçaklar bélen bizev, çaçaklar totuv.

ÇAÇAKLI s. 1. Çaçakları bulgan, çaçaklar totılgan.

2. Tac yafrakçıkları küp bulgan, katmarlı (çeçek turında).

ÇAÇARUV f. dial. Çaçaklanuv, télgelenüv, tüzü.

ÇAŞTIRDAV f. Kıştırdav, kıştırdav tavışları çıgaruv.

ÇAŞTIRDIK s. Çıştırdap torgan.

ÇAŞTIR-ÇOŞTIR avaz iyer. Kuyı ülenner arasınnan barganda, zur ayak kiyémé bélen yörgende, çıbık-çabıkka, koyılgan yafraklarga h. b. ş. eybérlerge baskanda barlıkka kilgen tavışnı béldére.

ÇAYA s. 1. Tapkır hem kıyuv, ütkén.

Kıyulıknı béldérép torgan, ütkénlék çagılıp torgan (karaş, tavış h. b. ş.).

söyl. Yıldam, çarıs, citéz.

O Çaya téllé, çaya tél — tapkır hem ütkén tél bélen söyleşe torgan.

ÇAYAK i. söyl. k. yıçayak.

ÇAYALANDIRUV f. Çayaga eylendérüv.

ÇAYALANUV f. Çayaga eylenüv, çaya bulıp kitüv.

ÇAYALIŞ i. Çaya buluv, tapkırlık hem kıyulık.

ÇAYAN i. Ürmeküç sımannar sémyalıgınnan kön-yakta yeşiy torgan aguvlı kéçkéne xayvan.

Çayan utı bot.— tatlı tamırında alma kislotası hem kayrılav matdeleré bulgan, abaga sıman küpyıllık ülen üsémlék; rusçası: mnogonocka.

ÇAYANÇI i. néol. „Çayan" curnalında éşlevçé, „Çayan" curnalına yazışuvçı.

ÇAYARUV f. dial. k. çayalanuv.

ÇAÑ I i. 1. Métalldan (bakırdan yeki anıñ érétme-sénnen) koyıp zur konus revéşénde yasalgan, éçéne asılgan télé sténasına berélép yañgıravıklı tavış barlıkka kitére torgan zur kıñgırav. || söyl. Nindi de bulsa signal birüv öçén asıp kuyılgan métall kisegé, timér eybér.