98. Антибиотикотерапия туралы түсінік. Оған қойылатын талаптар.

Антибиотикотерапия относится к химиотерапии, так как с того момента, когда антибиотик получают в виде определенного вещества, его можно рассматривать как химиотерапевтический препарат. Общие прин­ципы химиотерапии и ее частные законы в одинаковой мере откосятся к антибиотикотерапии, и врачи, применяя антибиотики в клинике, должны хорошо знать эти законы.

Антибиотики занимают особое место в современной медицине. Они являются объектом изучения различных биологических и химических дисциплин. За последние годы резко возросло значение антибиотиков в решении важнейших теоретических проблем биохимии.

Наука об антибиотиках развивается бурно. Если это развитие началось с микробиологии, то теперь проблему изучают не только микробиологи, но и фармакологи, биохимики, химики, радиобиологи, физико - химики, технологи, врачи всех специальностей.Антибиотики - вещества природного происхождения, обладающие выраженной биологической активностью. Они могут быть получены из микробов, растений, животных тканей и синтетическим путем.

98. Антибактериальды заттар. Антибиотиктердің негізгі әсер ету механизмдері, жіктеу қағидалары. Негізгі және қордағы антибиотиктер туралы түсінік.

Бактерияга карсы химиотерапиялық заттарға келесі топтар жатады:

антибиотиктер,

сульфаншамидтік препараттар,

хинолон туындылары,

бактерияга қарсы химияУіық құрылысы зртүрлі сиитетикалык; заттар.

мерезге қарсы заттар, туберкулезге қарсы заттар

Антибиотиктер¹ - бұл микроорганизмдерді тавдамалы зақымдайтын немесе жоятын эсер көрсететін, табигаты биологиялық, химиялык косылыс болып табылады. Медииина практикасында колданылатын антибиотиктер актиномицеттермен (сэулелі саңыраукұлактармен), зеңді саңыраукулактардан, сонымен катар кейбір бактериялармен өндіріледі. Бұл топтьщ препараттарына синтетикалық аналоггар мен табиги антибиотиктердің туындылары да жатады.

Бактерияга қарсы, саңыраукұлақгарға карсы және қатерлі ісіктерге карсы әсер ететін антибиотиктер бар.

Осы бөлімде көбіне бактерияларға эсер ететін антибиотиктер карастырылатын болады. Олар келесі топтар түрінде ұсынылган:

/. Құрылымында Р-лактамды сщинасы бар антибиотиктер Пенициллиндер Цефалоспориндер Карбапенемдер Монобактамдар

2. Макролидтер - құрылымында макроциклдік лактонды сақинасы бар антибиотиктер (эритромицин) және азаяидтер (азитромицин)

2. Тетрациклиндер - құрылымдық негізі 4-конденсациялық 6-мүшелі

циклдан түратыи антибиотиктер (тетрациклин және т.б.)

4. Диоксиаминофенилпропан туындысы (левомицетин)

4. Аминогликозидтер - молекуласында аминңанттары бар антибиотштер (стрептомицин, гентамицин және т.б.)

6. Циклдік полипептидтер тобыныц антибиотиктері (полимиксиндер)

7. Линкозамидтер (линкомицин, клиндамицин және т.б.)

8. Гликопептидтер (ванкомицин)

9. Фузидий қышңылы

10. Әртүрлі антибиотиктер Фюзафюнжин және т.б.

Антибиотиктер микробка карсы спектрі бойынша айтарлықтай ерекшеленеді. Кейбіреулері көбіне фамоң бактерияларга (биосинтетикалық пенициллиндер, макролидтер), басқалары - негізінен грамтеріс бактерияларга (мысалы, полимиксиндер, азтреонам) әсер етеді. Бірқатар антибиотиктердің әсерінің спектрі кеқ (тетрациклиндер, цефалоспориндер, левомицетин, аминогликозидтер және т.б.), оларға грамоң, грамтеріс бактериялар және инфекцияның баска қоздырғыштары жатады (29.1 кестені кара).

Антибиотиктер микроорганизмдерге олардың көбеюін (бактериостатикалық) баса отырып немесе олардың жойылуын (бактерицидтік) тудыра отырып әсер етеді.

Антибиотиктердін микробтарға карсы келесі әсер ету механизмдері беягілі:

1. бактерияның жасуша қабыргасынын синтезін бұзу (осы принцип бойынша пенициллиндер, цефалоспориндер әсер етеді);

2. цитоплазмалық мембрана өткізгіштігін бұзу (мысалы, полимиксиндер);

3. жасушаішілік белок синтезін бұзуы (осылай тетрациклиндер, левомицетин, аминогликозидтер және т.б. әсер етеді);

4. РНК синтезін бұзу (рифампицин).

5. Антибиотиктер микробтарга такдап әсер еткенімен, олар макрооргамизмдерге біркатар жагымсьп әсерлер көрсетеді. Сонымен, кейбір антибиотиктерді колданғанда тез және баяу типті аллергиялык реакциялар (сарысу ауруы, есекжем, ангионевротикалык ісіну, анафилаксиялық шок, жанаспалы дерматит және т.б.) жиі дамуы мүмкін.

6. Сонымен катар, антибиотиктердіңтабиғаты аллергиялык емес жанама әсерлері де болуы мүмкін.